37 weken en 5 dagen

Het is een lange tijd geleden dat ik geschreven heb. Het kwam er gewoon even niet van en als ik er tijd voor had was ik te moe.

De zwangerschap verloopt netjes tot nu toe. We hebben wel een dwarse baby, letterlijk. Vorige week hebben ze hem gedraaid maar een 2 uur later lag hij alweer op z'n oude plek. Blijkbaar heb ik veel vruchtwater en een grote baarmoeder. Morgen moeten we terug naar de Gynaecoloog als hij dan nog dwars ligt dan moeten we kijken hoe we de bevalling gaan doen.
Dat is wel balen, tenminste in de zin van dat alles nu zo onzeker is. Normaal zou je op dit moment gewoon wachten totdat de bevalling begint en voor de rest niks. Nu zitten we met extra beslissingen die we misschien moeten gaan maken, keizersnede, draaien & inleiden enz.

Het word wel zwaarder merk ik. Zowel lichamelijk als geestelijk. Lichamelijk kan ik heel weinig meer, ik ben zo moe en krijg binnen no time harde buiken, slapen gaat ook steeds minder. En dat geeft dan weer zijn slag op het geestelijke. Maar we houden vol, nog eventjes vrolijk

Voor de rest is alles klaar. Spullen in huis, kamer klaar, tas gepakt, afspraken gemaakt en het geboorteplan is af.

Tussen P. en mij gaat het ook goed. Behalve de kleine dingetjes, mannen dingetjes noem ik dat. Het niet door hebben hoe zwaar het ondertussen is en waar een helpende hand uitsteken.
P. werkt nog steeds thuis en daar heb ik wel heel veel geluk mee. Hij loopt bv nu elke dag met Hond omdat dat vaak niet gaat. Even de wasmachine aanzetten of droger uitzetten scheelt mij weer 2 trappen omhoog. Voor nu is er nog niks bekend over wanneer hij weer naar kantoor moet. Al is hij in de afgelopen tijd wel een paar keer een dag geweest omdat er dingen waren die echt niet meer konden wachten. Gelukkig is hij zodra de baby zich aandient 3 weken vrij.

Dus.. vol verwachting klopt ons hart.. wanneer gaan we baby zien? We kijken er naar uit en aan de andere kant mag hij van mij ook gewoon nog blijven zitten. Als hij geboren is is het voor het echt zeg ik dan... nu weet ik dat ik het alleen hoef te dragen en straks.. ja straks komt er een hoop om de hoek kijken. Daar voel ik me best onzeker over.

En dan is er het kraambezoek. We hebben daar samen al afspraken over gemaakt en de belangrijkste mensen van op de hoogte gebracht. Een select aantal mag in de eerste week op bezoek komen. Mits ze niet in een oranje/rood gebied zijn geweest en natuurlijk geen klachten hebben. Vasthouden is ook een no go, alleen de opa's en oma's mogen dat en ook met beperkingen. De rest van de mensen (en dat zijn er best wat want ik heb een grote familie) zal moeten wachten totdat wij het verantwoord vinden.
P. heeft het daar een stuk moeilijker mee dan ik.
Ik weet het niet maar voor mij is het simpel: brengt het het kind in gevaar? Dan kun je de hoogste boom in ook al ben je oma of opa. Ik ben als de dood dat baby corona krijgt of ik in de kraamtijd!
Nu ligt het er ook nog aan of de kraamhulp bezoek toe staat zolang zij in huis is.

We zullen zien hoe alles gaat lopen. Het is in ieder geval een spannende tijd.

-xx-
24 aug 2020 - 211x gelezen
Profielfoto van Mari05
Mari05, vrouw, 34 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende