30 juli, Bleach

Mijn ex-schoonzus introduceerde mij en mijn broer aan Bleach toen mijn ouders op vakantie waren, en we op een zaterdagavond een keer geen feestje gaven. In plaats daarvan was het bankhangen en TV kijken, en zij had nog wel een leuke anime serie.

Ik was niet van de anime's. Eigenlijk vooral omdat ik het nog nooit had gezien. Natuurlijk keek ik vroeger naar tekenfilms toen ik jong was. Dingen als Alfred Jodocus Kwak en Fairly Odd Parents toen we iets ouder waren. Liefde voor Cartoons zaten bij ons in het gezin, en mijn moeder heeft op haar veertigste verjaardag een "Spongebob Squarepants feest" gegeven voor vrienden en familie, wat vooral mijn tante niet begreep en niet kon waarderen. Ma en ik deelde een liefde voor met name de meest domme personages en delen zo nu en dan nog steeds quotes uit desbetreffende series. (Geloof je nou zelf alles wat je verzint, Rien?)

Bleach is echter geen kinderserie. Bleach gaat over het hiernamaals en "deathgods" ofwel "Shinigami" die je naar het paradijs begeleiden. Deze benaming is echter niet perfect, want ook het "paradijs" wordt uiteindelijk door menselijke zielen geregeerd en mensen zijn flawed. Gooi er een handje mystieke krachten overeen en je hebt een interessante formule te pakken.

Buiten het verhaal om vind ik vooral de manier van vertellen bijzonder intrigerend in deze anime. Het verhaal trekt zichzelf over zo'n twee eeuwen heen en wij krijgen er slechts een fractie van te zien. Er zijn dingen gebeurd voor het punt dat de anime begint welke invloed hebben op het verhaal en hoewel de invloeden worden laten zien, wordt de oorzaak vaak pas vele seizoenen later uitgelegd. Tot die tijd is het en simpel "Het is gewoon zo", dat hoor je ooit nog wel eens. De karakters zijn hierdoor echter verre van oppervlakkig, wat je zou kunnen verwachten. Door hun uitwerking maakt het ze eerder mysterieus en interessant, en wil je juist meer weten van de wereld en hun verhaal.

De wereld leeft echt, wat ironisch is voor een verhaal wat over doden gaat. De hoofdrolspeler heeft de hoofdrol, maar tegelijk gaat het volledige verhaal niet over hem, maar de wereld waarin zijn verhaal plaats vindt. Het is echt een fantastische manier van vertellen die echt pas kan wanneer de wereld in het hoofd van de verteller volledig moet kloppen. Er lijkt niets bij te worden verzonnen (afgezien van bepaalde filler seizoenen, eerlijk is eerlijk), maar het einde wordt al opgebouwd in de eerste aflevering.
Helaas en tegelijkertijd gelukkig wordt niet alles uitgelegd. Dat laat ruimte voor fantasie en eigen interpretatie.

Eigenlijk durf ik niet te zeggen dat Bleach hier een op zich staand iets in is. Misschien dat goede fantasy verhalen ook zo'n opbouw hebben en ik er gewoon geen besef van heb. Gevoelsmatig is het echter beperkter dan hoe het bij deze serie is uitgewerkt.


Fuck, wat lijkt het me tof zoiets te kunnen maken.


-VLH
30 jul 2020 - bewerkt op 30 jul 2020 - 90x gelezen
Profielfoto van ViveLeHans
ViveLeHans, man, 30 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende