23 dagen

Er is ontzettend veel waar ik over wil schrijven eigenlijk, maar ik vind of maak niet echt de tijd.

Allereerst hoe het gaat? Onze kleine meid is ondertussen alweer 3 weken oud, groeit als kool, begint wat meer wakker te zijn en je echt aan te staren met haar grote ogen en je te volgen. Ze laat boeren waar ze zelf van wakker schrikt en scheet op de meest onverwachte momenten. De eerste spuitluier is ook al een feit, waarna we haar maar meteen in bad gedaan hebben. Hoewel, bad.. de wastafel. Nadeel daarvan is dat het water erg snel afkoelt, toch het douchen eens uitproberen binnenkort, of het grote bad. Naast dat heeft ze nog altijd moeite met slapen op een andere plek dan op mijn buik. Dat gaat tegen de veilig slapen regels in, maar het is tenminste slaap. Meestal leg ik haar na een tijd als ik wakker wordt naast me neer in bed en slapen we zo verder. Laatst is ze op mij ingeslapen en hebben we haar in haar ledikantje naast ons bed gelegd en heeft ze het eerste deel van de nacht daar geslapen. Maar over het algemeen heb ik haar liever dichtbij mij, want zodra ze op haar rug ligt, heeft ze last van reflux, spuugt ze, slikt ze tig keer en maakt ze stikgeluiden en kan het zomaar zijn dat ze weer even rechtop moet. Ze slaapt gewoon daardoor ontzettend onrustig en maakt een hoop geluid, waardoor ik ook niet gerust in slaap val. We slapen allemaal beter als ze dus naast of op me ligt (dan ligt ze niet op haar rug). Daarnaast kronkelt ze alle kanten op tijdens de krampjes en het zuur en kan ze ook echt verscheurend en ontroostbaar huilen, dat is gewoon zielig. Dan zou ik ook liever in de armen van m’n moeder liggen. Over een week hebben we weer een afspraak bij de kinderarts, eens bespreken of dit nog onder ‘normale baby ongemakken’ valt of we toch iets kunnen doen om haar wat te ontzien.


Dus onderbroken omdat haar ochtendslaapje tot een eind kwam. Ze lag trouwens zowaar een half uur in haar eigen bedje te slapen nadat ze was ingeslapen op mij. Vaak wordt ze binnen 10 min wakker als we haar neerleggen, maar nu hadden we geluk. Ik heb zelfs gedoucht vanmorgen, in alle rust. Anders neemt vriendlief haar over hoor, hij werkt thuis en echt de hele dag werken kan je het ook niet noemen omdat hij vanuit huis niet zo heel veel kan doen. Dat is fijn. Alleen wil ze vaak ook gewoon mij hebben en blijft ze soms huilen bij papa. En dat moet groeien natuurlijk, maar na een tijdje denk ik dan... kom maar, anders is ze straks helemaal overstuur. Het loslaten hiervan gaat steeds beter.

Zaterdagochtend ben ik boodschappen gaan doen, even in mijn eentje op pad. Op de fiets naar de Lidl, apotheek en bakker om de hoek. Dan kon ik terug lopen met alle boodschappen aan de fiets. Fijn om er even uit te zijn en weer te fietsen! Al was het maar 3 minuten. Gewoon ook even iets van het ‘normale leven’. En ik heb ontbijtkoek gebakken.

Zondagochtend hebben we een korte fotoshoot gedaan om zoveel mogelijk de babytijd vast te leggen, waarbij we erachter kwamen dat ze al niet meer in haar kleine pakjes past. Ook haar rompers zitten nu aangesloten en precies passend, terwijl die drie weken geleden nog wat flodderde om haar lichaam. Tijd gaat erg hard en ze groeit zo snel. Ook wordt ze gewoon zwaarder om vast te houden tijdens de borstvoeding. En haar gezichtje is alweer heel anders en ouder. Natuurlijk nog altijd een baby, maar alweer zo anders. Daarnaast lijkt het alweer een eeuwigheid geleden dat we in het ziekenhuis waren, het voelt zo gewoon, alsof het nooit anders was.

Dit is alweer een behoorlijk samengesteld verhaal, begonnen en steeds weer een stukje aangevuld wanneer ik tijd had over meerdere dagen heen. Niet zo praktisch 😋

Korte samenvatting van vandaag (woensdag): gister was een heel vermoeiende dag na weinig slaap ‘s nachts en overdag veel krampjes en reflux en niet willen slapen, waardoor we vervolgens een oververmoeide baby hadden die niks wilde. Na een ochtend continu alleen met haar in de weer geweest te zijn, heeft vriendlief haar even een half uurtje in de draagdoek genomen (lijkt toch minder goed en lekker te zitten bij mannen?) en ‘s middags hebben we lekker een rondje buiten gelopen en zat ze bij mij en heeft ze de hele tijd geslapen. Ook gekookt met haar nog in de doek op de buik. ‘S avonds was ik kapot en heb ik wat kon aan vriendlief over gelaten. Om half 10 sliep ik denk ik, met de kleine op mijn buik. Toen maakte vriendlief me om 12 uur wakker want de laatste voeding was toch wel erg lang geleden, of we haar niet wakker moesten maken. Dat werd ze na een tijdje zelf, vervolgens om 5 uur pas weer en toen om half 9. Dat was best een prima nacht, ware het niet dat we steeds na een uur nog wakker rechtop zaten vanwege het spugen en krampjes, maar hee, ik ben weer wat positiever vandaag. Daarnaast heeft ze haar ochtendslaapje al gedaan, dus ze zal zich zelf ook beter voelen. Ze ligt nu weer aan de borst en daarna gaan we denk ik maar weer even met de draagdoek naar buiten. Dan zit ze lekker rechtop om de voeding goed te laten zakken en komt ze aan haar slaap. Tenzij het lukt om haar rust te vinden in huis (op mij en hopelijk daarna in bedje of wipstoel (die is iets rechterop).

Ow en het samen douchen hebben we kort nadat ik had geschreven dat we dat eens uit moesten proberen gedaan, aangezien ze zichzelf flink onder gepoept had en al een tijdje niet in bad was geweest. Ze vond het heerlijk geloof ik. Het moeten aankleden erna is minder leuk en doet de ontspanning weer teniet helaas.

Verder is ze tussen de krampjes en ongemakken door een schatje, maar ook wel echt een dametje met temperament en een eigen wil, voor zover je dat nu al kan zeggen. Een wijze blik vindt mijn moeder, maar ook zij ziet de power van haar wel in. Wordt nog wat later 😉
29 apr 2020 - 216x gelezen
Profielfoto van *blue-sky*
*blue-sky*, vrouw, 29 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende