22 mei '20

Het is gelukt om het verslag in te leveren woensdag. Hoewel het nu uit mijn handen is en ik enkel af kan wachten op wat komen gaat, maak ik me er niet (bewust) veel zorgen om. Het is sowieso een voldoende en als het dat op wonderlijke wijze niet zou zijn, is er altijd nog een herkansing mogelijk. Hoe hoog het cijfer is (tussen de 5.5 en 10) is ook niet relevant. Een 8 zou leuk zijn omdat het mijn GPA op 3.5 zou zetten, maar nu sta ik er al prima voor.

Toch lig ik wakker 's nachts, of ik slaap zo onrustig dat ik frequent wakker word. Als iedere afstudeerkandidaat vraag ik me plots af of ik de juiste tabellen wel heb toegevoegd, of de bronnenlijst wel is geüpdatet, het wel goed is gegaan met uploaden... Dat soort onzin. Maar buiten deze "zorgen" heb ik vooral een druk hoofd de afgelopen twee dagen en nachten. Mijn gedachten blijven maar voor me uitrennen over alles en niets tegelijk. Alsof de dam die mijn gedachten tegenhield doorbroken is, omdat er nu niets meer is waar ik me druk over hoef te maken of mee bezig moet zijn. Het is super vermoeiend, maar slapen lukt met niet of slecht.

Dan maar een kop thee, een verhaaltje op MDee, niets op TVee. Behalve hitsige vrouwen dan. Denk ik tenminste, we kijken hier geen TV. Alleen Netflix, wat wel op de TV wordt weergegeven, dus in die zin doen we het wel.

Het blijkt dat de gedachten zelfs te onsamenhangend zijn om op digitaal papier te krijgen. De vermoeidheid werkt ook niet mee. Het kost me enorm veel moeite me ergens op te concentreren, tegelijkertijd wil ik alles en niets. Ik surf vooral wat doelloos rond, test of mijn laptop nog geschikt is voor games en zit mijn tijd maar uit te zitten. En ik luister muziek uiteraard.



Laatst dacht ik inmiddels de leeftijd te hebben bereikt waarin nieuwe muziek me niet meer zo kon interesseren. Maar toen werd ik er aan herinnerd dat Twenty One Pilots toch wel echt onder moderne (en populaire) muziek valt. Het is overigens niet dat ik de drang heb om modern te moeten zijn, of mee te blijven gaan met "de jeugd" want god weet dat we daar inmiddels niet meer onder vallen. Sterker nog, we zijn nu de leeftijd waarin ik vroeger dacht dat men het leven toch wel uit zou hebben gevogeld. Volwassenen wisten immers alles. Niemand bereid je er echter voor op de waarheid.
Ik heb fuck-all idee waar ik mee bezig ben.

Van mijn interne dialoog moet ik nu gaan verdedigen dat ik het goed heb gedaan en zo, dat ik mijn zegingen moet tellen. Feit is echter dat 't vaker met geluk dan skills te maken heeft. En contacten trouwens. In de woorden van Nelleke: "Je kan beter kennissen hebben dan kennis jongen! En nu is het tijd voor chocomelk!"
Nelleke houdt van chocomelk.

Meestal als ik mijn ogen sluit dan zie en hoor ik dingen. Dan heb ik het niet over dagdromen of een intern dialoog, maar een zelfstandig dwalen van mijn brein. Objecten verschijnen en versmelten in andere dingen... Ik denk niet dat ik het echt uit kan leggen. Er komen een hoop leuke verhalen uit voort, waar ik de meerderheid nooit van op papier heb gezet. Luisteren naar gedachten gaat uiteindelijk over naar piekeren en piekeren voorkomt dat ik in slaap kan vallen. Dat schijnt iets met ego te maken te hebben. Ik wil vooral eindeloos muziek luisteren op het moment.

En zo ben ik in één klap weer zeventien. De dagen van vuren in achtertuinen en op donderdagavond in de kroeg. Vooral de neiging om 24/7 muziek te luisteren om de gedachten maar te onderdrukken, of onder controle te krijgen. Het is namelijk zo vermoeiend. Haha, sterker nog, ik ben zo moe dat ik steeds mijn muis kwijt ben.




-VLH
22 mei 2020 - bewerkt op 22 mei 2020 - 86x gelezen
Profielfoto van ViveLeHans
ViveLeHans, man, 30 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende