20 juni, Vinyl, alcohol en bijenwas

Vandaag was het record store day. Een dag in het leven geroepen om de muziekwinkels door de zomer heen te helpen. Al een paar jaar is het een excuus om even met mijn broer door de winkelstraat te slenteren, op zoek naar vinyl. Door het Coronagedoe waren we met een uur weer klaar met rondkijken. Leiden heeft twee muziekwinkels die het bekijken waard zijn, dus na een uur heb je het ook wel weer gezien. We spraken voor de deuren open gingen over de positie van winkels in de winkelstraat, en het overleven door webshops.

De zon scheen en daardoor was de temperatuur precies goed voor een drankje op een terras. Dit was het eerste terrasje waar ik dit jaar op plaats heb genomen. Wel ben ik in de kroeg geweest, al was ook dit niet een frequente actie. De laatste keer kroeg was toen ik mijn laatste toets gehaald had... Dus nu ik er over nadenk ben ik dit jaar nog helemaal niet in de kroeg geweest. Eigenlijk ben ik alleen maar aan het afstuderen geweest. Damn.

Op het terras in de zon hebben broer J en ik het over werk gehad. Dat komt in veel gesprekken omhoog tegenwoordig, en overal lijkt het kut te zijn. Of met name de negatieve onderwerpen komen omhoog omdat mensen graag spuien, dat kan natuurlijk ook. Gelukkig was het eerder een satirisch gesprek dan een zeikverhaal.

We eindigden in de bierwinkel met zijn vriendin, waar ze voor een hoop centjes speciaalbier kochten. Zelf vind ik een biertje best lekker, maar veel geld heb ik er niet voor over. Dan koop ik liever een extra plaat of een schriftje om in te schrijven. Voor hun is het echt een sport om zoveel mogelijk verschillende dranken te drinken en er een mening over te vormen. Ik drink met name omdat ik dorst heb.

Nu zit ik thuis en draai ik de platen die ik gekocht heb. In de koelkast ligt een grote fles blondbier die ik ergens volgende week aan zal breken. De weer-mensen hebben immers een hittegolf voorspelt, dus dan kan ik best een bierdagje inlassen. Zodoende ben ik toch een beetje gezwicht voor het bierspel van Broer J en zijn vriendin. Op hun aanraden heb ik immers juist deze fles gekocht, tezamen met een grote fles 43, wat ik graag met ijs drink omdat er goede herinneringen aanzitten. Net als aan de geur van de was waar ik net een brief mee verzegeld heb. Vroeger vond ik de rode bijenwas maar stinken, maar inmiddels ben ik er zo aan gewend en heb ik er zoveel plezier mee verzegeld, dat ik het met positiviteit en creativiteit heb verbonden. Ik realiseerde me tijdens het verzegelen weer dat ik mooi spul in huis heb. Dat maakt me blij.

De brief heb ik drie maanden geleden geschreven, maar ik ben nalatig geweest in het versturen. Omdat ik weet dat iemand er blij van wordt, verstuur ik het alsnog, zonder schaamte.


Het idee dat iemand de tijd heeft genomen iets voor je te schrijven is veel meer waard dan het idee dat het versturen vergeten is.


-VLH
20 jun 2020 - bewerkt op 20 jun 2020 - 61x gelezen
Profielfoto van ViveLeHans
ViveLeHans, man, 30 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende