2,5e maand

Tijd gaat hard, kleine meid is alweer 11 weken, 2,5e maand.. het fragiele baby-zijnde is er wel echt af. Mijn verlof is officieel voorbij zelfs vanaf nu. Ik heb alleen nog geen actie ondernomen om eventueel weet te gaan werken. Na haar geboorte heb ik een foto en berichtje gestuurd. Ook met de vraag hoe het ging, want de quarantaine leek me niet makkelijk voor moeder met drie kinderen thuis waarvan L echt aandacht vreet dan en ze had nog altijd geen vervanging voor mij. Ik moest veel aan ze denken die tijd. Ik kreeg inderdaad een berichtje terug dat het drama was, vader alleen maar werkt, zij er alleen voor stond en L echt heel veel probleemgedrag liet zien thuis. Ik heb eigenlijk toen nooit meer gereageerd want druk, andere dingen aan mijn hoofd, schiet erbij in, etc en vervolgens vind ik het lastig om uit het niks opeens weer veel te laat pas te reageren, want dat is gek toch? En dan stel ik maar weer uit en is het cirkeltje rond. Nu moet ik eigenlijk wel weer even contact opnemen, vragen hoe het gaat, of ze alweer nieuwe hulp heeft en heel eventueel wil ik best 1 of 2 avonden te hulp schieten. Maar de grote vakantie begint hier over twee weken en dan zal ze wel vooral overdag hulp nodig hebben, dat kan / wil ik niet. Maar laat ik vooral niet nu al bergen voor me zien, eerst gewoon even contact leggen.

Daarnaast weet ik ook niet of ik er al aan toe ben om te werken. Ik begin net eindelijk weer een beetje ruimte te voelen om heel af en toe het huishouden te doen. Echt, hoe doen nieuwe moeders dat? Ik heb echt mazzel dat vriendlief door Corona zo lang thuis werkte en nog steeds maar halve dagen naar zijn werk gaat nu (vanaf deze week mag (moet) hij weer hele dagen). En nog doet hij het grootste deel.. ik ben al blij als ik zelf gedoucht en 3x gegeten heb aan het eind van de dag. En dan niet alleen maar snel wat koekjes tussendoor omdat dat makkelijker is dan wat smeren. Kleine meid en ik vinden steeds meer ons ritme. Ik probeer nu al twee weken haar ‘s avonds eerder te laten slapen, wat betekent dat ik dus vaak ook al om half 9 in bed lig. Helaas wil ze dan clusteren en valt ze alsnog pas rond 10 uur echt in slaap, maar dat is eerder dan het was. En overdag probeer ik haar na een uur/ anderhalf uur wakker weer te laten slapen. Maar dit is altijd nog samen met mij. Het inslapen gaat steeds beter en sneller. Ze snapt de bedoeling, altijd dezelfde houding, knuffel en speentje en eindeloos hetzelfde liedje. Ik breng heel wat tijd door in de donkere slaapkamer met oortjes, telefoon en slapend meisje op de arm. Het zijn nog altijd korte slaapjes (20-40 min), soms opeens wel anderhalf uur of zelfs 2. Dan heb ik haar wel naast me gelegd zoals we ‘s nachts ook slapen. In de nacht slaapt ze nog zelden op mij, maar meestal naast me, op haar zij. Maar ik ben er wel flink zoet mee dat slapen. Maar eerst maar wat ritme en rust, dan kunnen we stapje voor stapje naar zelf in haar bedje slapen toebouwen, alles op zijn tijd.

Vorige week ben ik begonnen met bekkenbodemrevalidatie, dat is hier standaard na de bevalling en je krijgt 10 sessies geheel vergoed. Ik scoorde niet zo goed op de test, dus de verloskundige schatte in dat ik ze ook alle tien nodig zal hebben. Er zijn leukere dingen te doen eerlijk gezegd. Maar ondanks dat ik zelf niet echt ergens last van heb, laat de biofeedback (visjes vangen dmv aanspannen/ ontspannen) toch echt zien dat ik het goed kan gebruiken 😋 twee keer in de week erheen op de fiets is ook goed voor mijn conditie. En eigenlijk ook elke dag thuis oefenen maar dat schiet er ook helaas vrij snel bij in.

Vanmorgen zijn er naar de osteopaat geweest. Even een check of er niet ergens iets scheef of te gespannen in dat kleine lichaampje zat. Na een hoop getwijfel, want ik vond het heel spannend. Maar het kan geen kwaad en als het niets uithaalt is het ook fijn om te weten dat er fysiek niets is en ze gewoon over haar baby problemen heen moet groeien. Haar nekje zat een beetje vast (ze heeft ook een duidelijke voorkeurskant) en wat spanning in haar buikje, maar volgens hem allemaal niet raar voor baby’s en het gaat eigenlijk vanzelf over. Hij heeft het nekje wat gemasseerd en wat houdingen laten zien voor bij kramp. Kortom, gewoon uitzitten.

En maandag gaan we als het goed is naar een draagdoek workshop. Dat wilden we altijd al wel en zouden ze bij onze verloskundige praktijk ook gaan regelen, maar toen kwam Corona om de hoek kijken. Met YouTube komen we echt een heel eind en we dragen haar elke dag en het voelt ook vaak goed, maar het is toch fijn om zeker te weten dat ze goed en ergonomisch zit. Beetje perfectioneren kan geen kwaad.

We hebben van het toeslagen bureau hier kinderbijslag ontvangen en een ‘prime de naissance’ van bijna duizend euro, dus een beetje investeren in dingen die ons gemak vergroten kan prima. Het is me ondertussen ook gelukt om haar bij te schrijven aan mijn aanvullende zorgverzekering, gratis ook nog eens. Dat bleef ik ook maar uitstellen maar is nu rond.

Ow en alweer bijna twee weken geleden bij de kinderarts? Conclusie is eigenlijk dat ze gewoon goed aankomt en wij het nog wel trekken, dus dan laten we het ook gewoon zo. Als een kindje nou alleen maar krijst of niet goed aankomt is het een ander verhaal. Uitzitten dus. We hebben wel iets homeopathisch meegekregen voor de spijsvertering, waardoor ze spontaan 4x op een dag ging poepen (ipv de een keer in de 5/6 dagen), dat leek ons een beetje agressief, dus gebruiken we alleen in geval van hevige kramp en al enkele dagen niet poepen. En ze heeft haar eerste vaccinaties gehad waarvan ze even wat verhoging had, een middag zowaar geslapen heeft en even van slag was. Ondertussen is ze 55 cm en 5,2 kilo. (Bij afspraak van 1 maand 52 cm en 4,3 kilo, geboorte 48 cm en 3030 gram).

Hoe het met de ontwikkeling gaat? We hebben een muur met kaartjes en daar kan ze lang naar kijken en zelfs lachen naar enkelen. Als ze overstuur is helpt het ook wel eens om kaartjes te kijken, dat leidt af. En ze heeft haar handjes gevonden, dus die zitten ongeveer de hele dag in haar mond (en zijn dan ook steeds vies omdat ze nat en plakkerig worden en dan stof aantrekken ofzo in de huidplooien ?). Ze houdt haar hoofd prima rechtop en wil vooral kijken. We lezen dan sinds een week ‘s avonds regelmatig een Nijntje boekje en ze kijkt geboeid naar de kleurtjes (denk ik). Andere mensen ontmoet ze eigenlijk niet, maar stemmen door de telefoon zijn interessant en de kinderarts en vanmorgen de osteopaat waren ook erg leuk. Ow en af en toe babbelt ze er flink op los. De osteopaat vond ook dat ze veel power had voor haar leeftijd toen ze zich verzette tegen een bepaalde houding. ‘S nachts laat ze steeds vaker zo’n 6-8 uur ertussen (afgelopen week kwam ze elke nacht rond 5 uur).

Komende dagen bouwt het weer op naar een aantal dagen 32 graden volgende week. Vreselijk, want wij hebben daar last van, maar kleine meid helemaal. En dan heeft ze het schijnbaar nodig om ‘s nachts vaker wakker te worden om te drinken. We gaan het zien.

En over twee weken komen onze ouders!

Lang verhaal. Sorry voor typfouten, typ op mijn telefoon met een hand, telkens tijdens een slaapje.
20 jun 2020 - 216x gelezen
Profielfoto van *blue-sky*
*blue-sky*, vrouw, 29 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende