menu myDiary

Reacties op 'AIP dag 1' van Nightdream.


justafriend 13 mei 2019 om 08:18
Zorg wel dat je genoeg voedingsstoffen binnenkrijgt. Niet dat je straks kampt met bot ontkalking en dat soort dingen.
Nightdream 13 mei 2019 om 08:19
@justafriend: thanks voor je advies. Dit is precies waarom ik dit onder begeleiding doe vrolijk
justafriend 13 mei 2019 om 08:43
Kijk dat is goed. Heb mensen namelijk kapot zien gaan onder René niet begeleid dieet en dat wens je niemand toe.
knowthyself 13 mei 2019 om 10:07
verliefd Heel veel succes toegewenst. Ik zal het nogmaals zeggen, je motiveert me. Bedankt voor het delen.
Annemay 13 mei 2019 om 11:06
Oh wat ziet die crumble er lekker uit! Heb je er een receptje van? nahnah
freebird 13 mei 2019 om 19:06
Het moeilijkste van dit alles lijkt me de vraag hoe lang je iets niet moet eten om te zien of het verband houdt met -in jouw geval- die ontstekingen of allergische reacties in het algemeen.
Meest bijzondere wat ik tot nu toe ooit gehoord heb: iemand die al last kreeg bij door een ander gebruikt bestek. Even afspoelen was er niet bij.
Geen aanstellerij, alles moest brandschoon zijn, de persoon was wat betreft eten zeer beperkt door dit en nog wat randvoorwaarden.
Nightdream 14 mei 2019 om 08:56
@Annemay:

3-4 appels (in dit geval: 200 - 300 gram zomerfruit uit de diepvries)
50 gram roomboter
50 gram kokosolie
100 gram havermout
150 gram amandelmeel
1 perssinaasappel
kaneel (optioneel)
kokosrasp (optioneel)

Verwarm de oven voor op 175 graden. Snijd de appel in stukjes. Smelt de roomboter en kokosolie in een pannetje. Roer de havermout en het amandelmeel door de olie/boter.
Pers de sinaasappel en roer het sap door het deeg.
Doe de appel in een ingevette ovenschaal. Strooi er naar smaak kaneel of kokosrasp overheen. Giet het deeg erover.
Bak de apple crumble in circa 20 minuten of tot de bovenlaag lekker bruin is geworden.



@Freebird: ik weet niet precies hoe lang ik iets niet moet eten. Ik houd er rekening mee dat ik bepaalde dingen nooit meer kan eten.
En poeh dat is ook heftig... en zie daar maar eens achter te komen.

Schrijf een reactieTerug naar verhaal