menu myDiary

Leuke nieuwe stagiair

2 januari 2020. Een nieuw jaar is net begonnen en ineens stond er een oude bekende op het nieuwe lab. Hoewel we niet vervreemd waren van elkaar ben ik naar mijn collega's toegelopen om mij voor te stellen. "Hey, ik ben Hans, de nieuwe stagiair.

De drie maanden van afstuderen zijn begonnen. Ik heb een enorm project gekregen wat ik in te weinig tijd moet zien te regelen. De norm is zes maanden, maar ik kreeg er maar drie van mijn werkgever. Daarbij is de apparatuur die ik nodig heb om het project geheel te doen nog niet geleverd door "een kleine cominucatiefout". Pas eind januari komt het eerste apparaat en 31 maart moet ik klaar zijn omdat mijn tijd dan op is. In een klein compartiment in mijn hoofd zit een paniekstem. Hij zegt... Nee, schreeuwt dat me dit nooit gaat lukken in de tijd die ik heb en ik wel naar mijn diploma kan fluiten. Gelukkig besef ik me wel dat een ja of nee antwoord in een scriptie niet genoodzaakt is. Een "Het ziet er nu goed uit maar meer onderzoek is nodig" kan bijvoorbeeld ook, als het allemaal maar logisch te verklaren is.

Omdat ik vakantie-uren opneem om dit project te kunnen doen (vraag er maar niet naar), kan ik komen en gaan wanneer ik wil. Deze vrijheid is fantastisch en neemt een hoop loze tijd weg. Hoewel ik in verband met de opdracht alsnog veel aan het wachten ben, kan ik na mijn laatste analyses gewoon naar huis gaan en daar de rest verwerken of literatuuronderzoek doen. Of gewoon lekker op mijn reet zitten en een kop koffie drinken. Uiteindelijk heb ik alleen mijzelf ermee als ik nu laks of nalatig ben, dus ik plan mijn werk goed en strak, maar wel met genoeg momenten van rust. De tijden van veertien dagen achter elkaar werken heb ik gehad. Daar heb ik geen zin meer in.

Een veel groter compartiment in mijn hoofd is zo ontzettend relaxt onder dit alles. Mijn plan van aanpak is al goedgekeurd terwijl ik het als concept had ingestuurd en feedback had verwacht hoe het verbeterd zou moeten worden. Dat scheelt een hoop werk. Literatuuronderzoek is ook een enorme tijdsinvestering maar ik heb tijd genoeg, gezien ik straks zes weken vrij ben om de dataverwerking te doen (en natuurlijk even op vakantie te gaan, voor het eerst in zeker vijf jaar!). Vanuit dit compartiment gekeken heb ik de scriptie al geschreven en mijn diploma al op zak. Feit is dat ik het alleen nog maar hoef te doen.

Sowieso is dit een heul relaxt jaar. Ik ben begonnen aan het opmaken van alle opgespaarde vakantie-uren. Doordat ik part-time ben gaan werken vorig jaar houd ik veel uren over, omdat ik voor een full-time vakantie van drie maanden aan het sparen ben geweest. In de CAO-ziekenhuizen heeft iedereen oude lullen uren die niet verlopen (ivm. het slechts 1 jaar houdbaar zijn van de vakantie-uren), welke ik ook op ga maken. Totaal komt dit neer op zo'n achthonderd uur dat dit jaar op moet. Ik heb er driehonderd nodig voor het afstuderen en de rest is allemaal tijd voor mij dat dit jaar op moet. Als je maar vierentwintig uur per week werkt komt het neer op vijf maanden vakantie. Na vier jaar ploeteren met weken waarin ik veertien dagen achter elkaar heb gewerkt voelt het als...
Ik heb er geen eens woorden voor hoe relaxt het voelt.

Natuurlijk zijn er behalve werk en school nog een hoop andere dingen die mijn zorgen of aandacht behoeven. Destijds heb ik besloten na de studie weer full-time aan het werk te willen. Nu twijfel ik er aan. In de stageperiode ben ik wel (semi) fulltime op het lab aanwezig en gelijk merk ik de waarde van vrije tijd. Niemand roept op zijn sterfbed "Had ik nou maar meer tijd op 't kantoor doorgebracht!" dus waarom zou ik me mentaal nu al vastleggen om x aantal uur te maken. Het zal vooral functie afhankelijk zijn denk ik?

Door de recentelijke promotie die ik intern heb gekregen is het financieel gezien niet nodig weer meer te gaan werken. In dit bedrijf zitten er trouwens ook andere nadelen aan, dus hier zie ik het op dit moment niet meer gebeuren. Elders zou wel kunnen... Misschien... Wat maakt het eigenlijk ook uit.





Het nieuwe laboratorium heeft een nieuwe, leuke stagiair. Hij heeft een mooie bos krullen, is erg ad rem en bijzonder gemotiveerd. In de hiërarchie van de organisatie stelt hij niet zo veel voor, maar mentaal heeft hij het helemaal gemaakt.

Ik vind 't een leuke kerel.


-VLH

12 jan 2020 - 189x gelezen - bewerkt op 12 jan 2020
Er is 1 reactie op dit verhaal.
ViveLeHans
Man, 30 jaar
vorige  volgende
12 jan 2020 16:22 Woordenkots
12 jan 2020 12:41 Leuke nieuwe stagiair
15 aug 2019 21:30 A letter to the person that gave you
01 aug 2019 21:52 Dood dagboek/ Open brief
01 jul 2019 11:40 A letter to my crush
12 apr 2019 00:43 A letter to my best friend
12 apr 2019 00:05 A letter to ~
meer..