menu myDiary

Schoonfamilie

Ik ben 18 weken zwanger. Gisteren hebben we de knoop doorgehakt over welk babykamertje we zouden nemen. Ik wil er een jungle thema aan geven. En ik heb een hele grote giraffe gekocht. Van 1 meter 50! Die laat ik ergens staan, dan zet ik ergens nog een leuke plant neer en daarmee leeft het thema al in de kamer. Meer is er ook niet voor nodig. Ik wil het verder rustig houden.

Mijn schoonouders betalen de kinderwagen, maar nu wil mijn schoonmoeder ook mee om hem samen uit te kiezen. Ik wil dat eigenlijk niet. Het is toch helemaal niet gebruikelijk om met je schoonouders door zo'n babypark of prenatal te lopen?

Je hebt een beetje voorgeschiedenis nodig om me beter te begrijpen. We gaan 3 jaar terug. F is lang vrijgezel geweest en heeft zijn hele leven bij zijn ouders gewoond. Zijn huis stond leeg vanaf dat het gebouwd is. Ingericht, maar leeg. Het werd wel wekelijks schoongemaakt door zijn moeder. En ze decoreerde het met heel veel tierelantijntjes. Veel zelfgemaakt. Kronkelige zilveren potjes, zo ver als je kon kijken. Zilveren lepels. Nepbloemen overal. Ze deed het met veel liefde en het hele huis was haar kunstwerk. Alles was 10 jaar oud en in perfecte ongebruikte staat.

De 1e keer dat ik impulsief de nacht bij F doorbracht, ging ik vanuit zijn huis door naar mijn werk. Ik had me die ochtend verslapen, dus in alle haast gooide ik mijn logeertas overhoop en ik zou het opruimen zodra ik weer terug kwam. Maar dat hoefde al niet meer. Zijn moeder was langs gekomen, ze had mijn strings gevonden, uitgewassen en opgehangen aan het droogrekje. Ik had haar nog nooit gezien in mijn hele leven, maar zij had al wel kennis gemaakt met mijn strings.

Zij was door het dolle dat F een vrouwtje had ontmoet, want ze dacht meteen aan kleinkinderen. F en ik gingen heel snel en abrupt samenwonen en ze hoefde niet meer schoon te maken. Dat viel haar rauw op haar dak. Ze hoefde ook ineens zijn broodjes niet meer te smeren. En na een jaar samenwonen hoefde ze ook zijn kleren niet meer te wassen. (Hij ging elke zaterdag naar zijn moeder om schone kleren te halen en zijn vieze kleren daar achter te laten) Hij woont nu thuis en hij kan zelf zijn brood smeren en zijn kiwi in stukjes snijden.

Elke keer vroeg ze hem of ik dit wel had schoongemaakt, of ik dat wel had gecontroleerd, of ik de juiste schoonmaakmiddelen gebruikte.

F en ik wonen inmiddels bijna 3 jaar samen, ik ben in verwachting van ons eerste kindje en beetje bij beetje word de navelstreng tussen hem en zijn moeder doorgeknipt. Maar hij is van staaldraad.

Ze kan nog niet loslaten wat ik hier in huis doe. Ik heb een canvas van het meisje met de parel opgehangen, in de plaats van het zelfgemaakte schilderij van A (schoonmoeder.) Wat oude tierelantijntjes opgeborgen, om nieuwe dingen neer te zetten. Haar gezicht vertrok toen ze het zag en ze zei dat ze haar oude spullen terug wilde. Toen ze voor het eerst zag dat ik 2 grote kandelaren had weggezet, ging ze tegen F tekeer. "Dat waren dure kandelaren. Zij zet jouw gekregen spulletjes weg. Dat vinden je vader en moeder niet leuk." F zette de kandelaren boos terug op hun plek. Dit vond ik niet leuk. Ik voelde me niet thuis.

Ik wil samen met F wonen en niet in het huis van F en zijn moeder zitten. Ik wil van dit huis een thuis maken met zijn tweetjes. Een leuk plekje creëren voor het gezinnetje dat wij gaan vormen. Mijn schoonmoeder moet loslaten dat zij niet meer bepaalt welke spullen er in dit huis komen te staan en wat weg gaat. En hoe we onze kleren wassen. De kandelaren zijn ook weg. Deal with it. Ik woon hier. Anders moest hij maar lekker met zijn moeder getrouwd blijven.

Ik heb echt geen zin in haar gebemoei over de kinderwagen.

9 jan 2020 - 169x gelezen
Er zijn 6 reacties op dit verhaal.
Ocelot
Vrouw, 29 jaar
vorige  volgende
09 jan 2020 11:11 Schoonfamilie
04 jan 2020 02:07 Hoi
meer..