menu myDiary

So proud! I love my life

Hoi. Ik ben even aan het bijkomen van alle spanning en sensatie.
Vanmorgen al vroeg wakker, energiek en vrolijk.
Mijn vriend daarentegen niet, hele tijd liggen slapen en zo.
Boodschappen gedaan en zo, kom bekenden tegen van zangkoor en zo.
Ik mocht toen niet meedoen min of meer.
Het koor is bezig met repeteren voor het theater in Juni.
Ik kwam terug van vakantie Suriname en zou een maand later bijspringen en dat was een beetje een punt omdat ik nu achter liep op de groep en ik veranderde melodielijnen met zingen dus soliste paste beter bij me en ik wilde ook niet gecorrigeerd worden door andere koorleden.
En nou hoor ik doodleuk dat het koor steeds bij groeit. Er komen steeds meer mensen bij, die springen gewoon in en lopen kennelijk niet achter op de rest.
Beetje vreemd. Als er steeds weer nieuwe leden bijkomen waarom mocht ik toen niet meedoen of twijfelde men om mij weer in het koor mee te laten zingen?


Nou ja, ze zoeken het ook maar uit.
Ik heb één goeie zangcoach op dit moment die piano en gitaar kan spelen en mij kan begeleiden.
Vandaag weer zangles.
Etta James, damn your eyes.
De zangdocent vond het erg goed gezongen en nou is goed wel een groot begrip omdat er zangeressen zijn die zangtechnisch gezien heel goed zijn maar ik had het nummer goed gezongen volgens hem.


"Je hebt een soortgelijke sound als Anita Baker en Oleta Adams"


En met sound word niet techniek of stemsoort bedoeld maar vibe denk ik.
Volgende week mag ik Anita Baker zingen sweet love.
Een heel moeilijk nummer maar lekkere nummer waar je flink op kan uihalen.
Het viel de zangcoach op dat ik mijn dreads gekortwiekt heb. Hij vind mijn dreads apart en hoe ik het dan was en zo.
Ja gewoon met shampoo en een bak met heet water en baking soda, met je kop erin liggen en alle vuiligheid uit de dreads weken.

Na zangles kom ik weer een bekende tegen waar ik mee op salsales zat.
Een Venezuelaan genaamd Gio.
Hij is onderweg met zijn nichtje. We raken aan de praat. Hij spreekt vloeiend Spaans en ik vertel hem dat ik Spaans aan het leren ben op duolingo.
Ik vraag hem of hij weet wat escritorio betekent.

"Ja bureau"

Antwoord hij.

Ik zeg hem dat ik geen woord Spaans versta als hij bijvoorbeeld vloeiend en snel gaat praten.
En dat Spaans heel smerig en ordinair klinkt als het niet beschaafd word gesproken.
Spaans is een mooie en romantische taal als het op hoog niveau gesproken word maar anders is het een goedkoop ordinair, soepzooitje.
We praten over spiritualiteit, witmangs en indianen die door witmangs zijn uitgemoord.
Venezuelanen zíjn feitelijk indianen. Die witte mensen met blond haar en zo en geen reet zijn niet de oorspronkelijke indianen. Je ziet ze overal tussen zitten en dat zijn dan latinos of latinas. Maar het zijn geen indianen.
We vervolgen ieder ons weg en ik voel me trots en tevreden als ik laat bezinken hoe mijn vaarwater in de loop der jaren is uitgegroeid.
De mensen die mij begroeten zitten allemaal in de creatieve circuit. Daar mee wil ik zeggen, zingen, dansen...
Dat soort dingen.
Da's toch leuk.
Dat heb ik mooi bereikt.
Ik voel me veilig en thuis in dit vaarwater van creatieve mensen.
Ok, ik ga eten. Straks poseren.

I verliefd my life!

So proud!


Gr Art=Tiek

8 jan 2020 - 101x gelezen - bewerkt op 8 jan 2020
Artistiek
Vrouw, 2 jaar
vorige  volgende
12 jan 2020 04:49 Armageddon
08 jan 2020 17:19 So proud! I love my life
08 jan 2020 09:01 Choose love
07 jan 2020 12:41 Werken op de akkers
07 jan 2020 10:52 Ik heb haast
06 jan 2020 20:25 Akward
06 jan 2020 09:00 Sommige vrouwen
03 jan 2020 19:54 Jongen/meisje, Ladyboy/thumpboy (18+ verhaal)
01 jan 2020 18:03 2020 voornemens
meer..