menu myDiary

Hoi

Ik lig op bed in het donker met 1 oog dicht. Het licht op mijn telefoon schijnt heel fel in mijn ogen. Even het beeld donkerder maken.

Zo, dat is beter. Ik denk dat ik zo maar even naar beneden loop om wat te eten.

Schrijven maakt me altijd direct rustig in mijn hoofd. Alsof ik gedwongen word om langzamer te denken. Het is gewoon therapeutisch. Net zat ik uren te malen en alleen al met het schrijven van 3 zinnen is dat van me af gevallen. Heerlijk. Waarom doe ik dit niet vaker?

Ik voel me wat weeïg. Ik ben 4 maanden zwanger en trek in eten voelt anders dan hoe het vroeger was. In de koelkast heb ik lemper. Dat is een indonesisch snackje. Gekruide kip, in plakrijst gerold. Net sushi maar dan anders. Ik heb het 1 keer eerder gegeten, jaren terug en toevallig dacht ik er vandaag aan. Toen heb ik het bij de toko gehaald. Ik heb er nu wel zin in eigenlijk.

Brrr daar gaan we dan! Uit bed om te snacken.

10 minuten later.. ohh dit is echt lekker :') schijt dat het midden in de nacht is hoor! Hop terug naar bed!

Ik lig weer in bed, in het donker met alleen het licht van mijn telefoon. F ligt naast me te snurken. Zal ik er opnieuw uit gaan om er nog 1 te nemen?

Je zou denken dat ik een hele erge vreetzak ben. Ben ik ook. Maar ook een zeer fanatiek sporter. Altijd in de bulk fase, maar rete afgetraind. Totdat ik zwanger werd. Nu ben ik alleen nog maar een vreetzak.

Nee, grapje, ik heb me echt heel beroerd gevoeld de afgelopen 4 maanden. Ik heb bijna niks gegeten en heel veel gespuugd. Ik ben zo blij dat mijn eetlust langzaam weer terug komt en dat ik niet meer hoef te spugen! Ik heb mijn grote eetlust altijd irritant gevonden, maar na zo lang op droge crackers en danoontjes te hebben geleefd, besef ik me toch wel hoe fijn het is om lekker van eten te kunnen genieten.

Ik ben Italiaans, Nederlands en Vietnamees. Maar de Italiaanse cultuur leeft heel sterk in mijn familie en alles draait om eten bij ons. Misschien dat mijn 1e dagboekverhaal daarom over eten gaat.

Eigenlijk zou ik moeten stoppen met schrijven, want het verhaal word zo'n lange tekst. Maar ik vind het te leuk en ik wil doorgaan met schrijven. Volgens mij is het echt heel goed voor een mens om van zich af te schrijven.

Op dit account heb ik nog verhalen van 5 jaar terug, maar pfff. Die ga ik niet teruglezen. De titels alleen al geven me stress. Ik schaam me dood voor mijn 23 jarige zelf.

Ik ga ze toch lezen. Nu ben ik toch nieuwsgierig. Mijn trek is trouwens vanzelf gezakt. Nu hoef ik lekker niet uit bed. Ik begin ook moe te worden. Dat is ook een goed teken. En dat weeïge gevoel is weg. Ik ga lekker slapen en lees die verhalen morgen wel.

Welterusten

4 jan 2020 - 114x gelezen
Ocelot
Vrouw, 29 jaar
vorige  volgende
24 jan 2020 21:24 Inrichten (18+ verhaal)
09 jan 2020 11:11 Schoonfamilie
04 jan 2020 02:07 Hoi
meer..