menu myDiary

36435AVSWVO6 Aanvànkelijk, ZolangHijInBredaWoonde

Q&@
HAD DE PRINS NOG WEL 'N PAAR LANDGENOTEN OM ZICH HEEN: z'n neven, de jonge graven van Isenburg & Westenburg!
Maar bij zijn verhuizing naar Brussel in 1549 werd daar een eind aan gemaakt! Bij diezelfde gelegenheid zag hij zich ook nog 'n andere gouverneur gegeven. Champagney, 'n broer v/d bekende kardinaal de GRANVELLE, kwam toen in plaats van Corbaron, die de functie tot nog toe waargenomen had? Ook dàt, gezien de in het geslacht der Granvelle's heersende opvattingen, geen verslapping v/d Bourgondi-sche géést, maar veeleer het tegendeel! Dus nu, als volgt, wàt er zodoende uit díe jongeman, die het hierbij gold, verder gegroeid is....
Familiaal blééf hij óók zó Èng Áán Nassau & Dillenburg verbonden! Áán zijn móeder, zusters & broers, "GRAF HANSEN MEINEM DICKEN STALBRUDER", "DEM HÜPSCHEN FRAILEN ELSGEN", zoals hij ze met goedmoedige scherts noemde, bijvoorbeeld - zijn vader stierf al in
1559 - heeft hij nooit opgehouden met liefde te blijven denken? Ja, 13 NOVEMBER 1556 sloot hij op 't vaderlijk kasteel zelfs 'n familie-verdrag met hen, waarbij hij ten opzichte der verzorging & opvoeding der jongere onder die broers en zusters 'n deel der verplichtingen v/h HÓÓFD v/h Geslacht òp zich nam! Maar overigens? Overigens heeft zijn Duitsche Afkomst zich in zijn òptreden steeds minder laten merken! 'n Enkele maal mogen wij hem ook àchter i/d jaren '60 nig wel eens horen spreken van: "MON QUOIQU' ALLEMAND", of "ES-TRANGIER"; meer dan uitzonderingsgevallen zijn dat toch niet? En wat er van anderen aard tegenover gestaan heeft: de Nederlanden "SA CHÈRE PATRIE" zelf het "EYGHEN VLEESCH ENDE BLOET" v/d heeren STATEN, is toch zeker sterk genoeg om er tegen op te wegen. Niet onverklaarbaar noemde een Geuzenlied hem later zonder meer " EEN EDEL HEERE UYT NEDERLANT"! Trouwens heeft hij zich zijn leven lang niet het liefst in het Fransch uitgedrukt? Eigenhandige Dúitsche brieven zijn in zijn briefwisseling witte raven. Met de Staten corresponderen deed hij - ook al is het Nederlandsch hem waarschijnlijk niet onbekend geweest - in de regel in 't Fransch! En ook een Fransch gebed is in zijn allerlaatste ogenblikken immers ook de reflex zijner ontroering over 't feit, dat hij zich dodelijk getroffen voelde, geweest?! Werkelijk is de "HIELANDISCHE" methode, waarnaar hij behandeld is, dus wel doeltreffend gebleken! Bij zijn kòmst te Brussel verscheen de jonge Prins Willem daar niet zonder buitengewoon goede introducties: oude banden bestònden er immers reeds tusschen 't Nassausche huis en... misschien doen we nog beter te zeggen de Bourgondisch-Habsburgsche dynastie dan de Nederlanden ............