menu myDiary

Het einde van een vriendschap

Mijn verhaal begint bij een vriendschap. De beste vriendschap die er was. En die al 35 jaar duurde. Maar om het goed te vertellen moet ik 25 jaar terug in de tijd.
Vriendin, laten we haar Marijke noemen, en ik zijn al vanaf kleuterschool met elkaar bevriend.
OP de middelbare school werden we hechter, omdat we op elkaar waren aangewezen.
Marijke heeft een Tunesische vader en een Nederlandse moeder. Ze ging elk jaar naar Tunesie op vakantie.
Toen ze 14 was vertelde ze mij dat ze zou gaan verloven met haar achterneef, Mohammed.
Later dat jaar ontmoette zij een Nederlandse man en ging met hem verder. Ze is met de nederlandse man getrouwd en ze hebben 2 kinderen gekregen. Begin vorig jaar zijn zij uit elkaar gegaan.
Toen zij met haar man in Tunesie wilde trouwen ben ik met haar meegegaan naar Tunesie. Ik heb Mohammed ontmoet en wij zijn verliefd geworden. Wij zijn getrouwd en na veel moeite is hij naar nederland gekomen en hebben wij ook een dochter gekregen.
Toen wij getrouwd waren, waren er veel problemen. Hij is een narcist. En dat uit zich vooral in dat alles om hem moet draaien. En hij is een alcoholist.
Een paar keer per week kwam hij om 3 uur 's nachts thuis, dronken, gooide met de deuren deed alle lichten aan en trok de dekens van me af en schold me verrot. Of hij zweeg een hele week, zonder dat ik wist wat er aan de hand was. Ik kan nog wel 100 dingen opnoemen maar ik denk dat wel duidelijk is dat het geen leuk huwelijk was.
Hij heeft me geestelijk mishandeld, ik voelde me nooit goed genoeg en ik kon mezelf niet zijn.
Marijke was van dit alles geheel op de hoogte. Als wij wel eens ruzie hadden was Marijke daar wel eens bij. Zij was totaal op de hoogte van zijn narcisme, alcoholisme en de geestelijke mishandeling. Toen wij uit elkaar gingen stond ze voor me klaar. Ze heeft vaak gezegd dat het beter was voor me en ook voor mijn dochter.
Mohammed heeft na onze scheiding weinig meer gedaan voor onze dochter. Dat vond Marijke niet leuk. Ze zei vaak tegen me dat mijn dochter beter af was zonder hem.
Wat ik nu zeker met haar eens ben.
Een aantal jaar geleden is Mohammed in Engeland gaan wonen. Hij kwam dan 1 keer per jaar 3 dagen naar nederland en bleef dan bij ons slapen. Dit was ik zat omdat er altijd ruzie was, dus toen hij vorig jaar oktober wilde komen heb ik hem gezegd dat hij niet meer bij ons kon blijven slapen. Hij verbleef volgens Marijke toen bij haar vader(zijn oom).
Marijke gaat nog steeds elke zomer naar Tunesie en Mohammed ook. Zij zien elkaar daar dus wel eens.
NU komt het verhaal.
Op 2 januari dit jaar had ik met Marijke afgesproken. We gingen even een boodschapje doen en daarna weer terug naar huis. Toen ik net thuis was kreeg ik een apje van Marijke.
Dat ze vanaf de zomer al iets met Mohammed had en me niet wilde kwetsen maar dat het zo gelopen is en dat ze er niets aan kon doen en ze hoopte dat ik ermee kon leren leven. En binnen een week woonde hij bij haar, 90 meter van mijn huis vandaan. En toen hij er in oktober was had hij de hele week bij haar geslapen....
Hij kwam op een zaterdag en toen ik die maandag mijn dochter naar school bracht kwamen we hem tegen en hij negeerde ons......
Mijn dochter was helemaal overstuur en ik ook. We kwamen totaal over onze toeren op school aan. Moest daardoor ook de leraar inlichten. Zelf moest ik daarna werken bij mijn nieuwe werkgever waar ik net 2 maanden werkte. Ik kwam totaal overstuur aan en moest daardoor ook weer alles vertellen aan mijn leidinggevende.
Toen was ik zo vreselijk boos, heb hem toen geblokkeerd want zo ga je niet met MIJN kind om. Gelukkig had ik 3 jaar eerder het eenhoofdige gezag aangevraagd en gekregen en had hij dus geen rechten meer.
Een week later lag er een briefje in de brievenbus voor mijn dochter geschreven door de zus van Marijke.
Niet eens door hem zelf dus. En blijkbaar wist hij nog waar ik woonde, en had hij dus al veel eerder zijn dochter kunnen bezoeken.
Toen hebben we geprobeerd het contact op te pakken. Want ja hij woont om de hoek en we kunnen hem dagelijks tegen komen dus geen contact vond ik geen optie op dat moment.
Hij is toen 4 keer geweest, een uur op zondag. En deed mijn dochter allemaal beloftes. Ze zou allemaal cadeautjes krijgen en hij zou overal met haar naar toe gaan en vaker komen.
Op een zondag belde hij met de vraag of mijn dochter mee wilde met hem en met Marijke naar de zus van Marijke. Daar stond ik niet achter en toen hij dat hoorde ging hij tegen mijn dochter schreeuwen dat ze een kankermoeder heeft. Dat was voor mij de druppel. Ik heb geen contact meer met hem gehad en nam de telefoon niet meer op.
Toen belde hij ineens na 2 maanden weer en vertelde dat hij weer naar Engeland ging omdat het uit was en hij wilde afscheid van mijn dochter nemen. Dat heb ik niet toegelaten. Hij had haar namelijk beloofd om Nederland niet meer te verlaten. Marijke heeft natuurlijk ook weer contact gezocht want ik had toch wel overal gelijk in gehad en ze had moeten luisteren naar me. Te laat. Ben erg benieuwd wat jullie van dit verhaal vinden.


10 okt 2019 - 223x gelezen - bewerkt op 10 okt 2019
Er zijn 5 reacties op dit verhaal.
judithz
Vrouw, 41 jaar
vorige  volgende
11 okt 2019 11:26 Afspraak
10 okt 2019 13:08 Het einde van een vriendschap
meer..