menu myDiary

Daar ik stond ik dan

Daar stond ik dan, met m'n voeten in de zee. De golven klapten tegen m'n benen aan en trokken het zand onder m'n voeten vandaan. De zon straalde op mijn witte lichaam, dat ik nauwelijks zon heb gegund deze zomer. Nog 1,5 week en mijn seizoen is voorbij. Ik probeer mijn gedachten te lezen, maar het enige wat in mij opkomt is de start van mijn verhaal... "daar stond ik dan." Als een mantra herhalen deze woorden zich. Ik wil ruimte in mijn hoofd, rust in mijn gedachten. Uitkijkend over een uitgestrekte oceaan realiseer ik mij wat een lange weg ik nog heb te gaan. Die rusteloosheid van mijn gedachten. De ene na de andere gedachte, zonder ook maar tijd te hebben om de gedachte zelf te begrijpen. Het is moeilijk uit te leggen wat ik bedoel. Ik wil hier verandering in brengen. Ik wil ook eens rust ervaren, zonder hiervoor afleiding nodig te hebben. Ik wil kunnen staren over de zee en alleen maar voelen. De zon, de zee, het zand... Zonder een eindeloze gedachtenstroom die mij het moment ontneemt.

Toch heb ik enkele gedachten kunnen plaatsen. Dat ik trots ben dat ik het einde van het seizoen heb gehaald. Ik heb mijzelf kapot gewerkt, dag in dag uit. Ik heb doorgezet, kracht gezocht en gevonden, moed gehouden, vrienden gemaakt en verloren. Ik heb voor het eerst genoten van het alleen zijn. Alleen in de ochtend, middag, avond en nacht na het beëindigen van m'n relatie. De doodsangsten controleren soms nog steeds mijn leven. Het gaat, er is nog werk aan de winkel, maar het gaat. Ik ga op reis. Dit is wat ik wil. Anderhalve maand tot twee maanden weg. Alleen, maar ook weer niet. Bij elke stop heb ik vrienden en familie die op me wachten. Ik heb er zin in. Ik heb dromen, ik heb plannen en ik voel me redelijk gelukkig.

Ik voel tranen opwellen. Nog steeds sta ik in de zee. Ik verlies mezelf in de golven. Ik verlies mezelf in mijn eigen gedachten. Maar ik sta rotsvast in het water. Er moeten wel hele hoge golven komen, wil ik nu deze houvast verliezen. Ik ben sterker dan ik denk. Dat weet ik nu.

9 okt 2019 - 206x gelezen
Er zijn 6 reacties op dit verhaal.
sadness
Vrouw, 32 jaar
vorige  volgende
09 okt 2019 14:46 Daar ik stond ik dan
01 nov 2017 08:22 TV-series / films
07 jul 2017 12:11 Zo verliefd!
07 aug 2015 11:14 My best wasn't good enough
17 jul 2015 08:38 Verlatingsangst
24 jan 2015 18:49 Luunaa?
meer..