menu myDiary

Values

Art of manliness: defining your core values

Aangezien ik op een gegeven moment de kliekjes op mijn school vrij snel beu was, vond ik het echt geweldig toen ik deze website door mijn ex destijds te zien kreeg.

>> Feit is dat de redenen waarom we uit elkaar gingen veel te maken hadden met (naast mijn eigen kinderlijkheid en gebrek aan karakter in het eerste jaar van onze relatie) zijn ideeen dat het "niet-mannelijk is" om zich te laten checken voor bipolaire/manisch-depressieve symptomen + het verwerken van zijn jeugdtrauma'.

Verder hebben we in die 3-4 jaar ontzettend veel van elkaar geleerd, en had hij een werkelijk goede basis om een geweldige man & partner te zijn. Ik maakte met hem grote stappen in het ontrafelen van mijn gedachten en persoon, hij maakte met mij grote stappen in het beseffen dat hij over veel discipline beschikt, intelligent is, kan liefhebben, enz. De relatie heeft ons beiden zowel gebroken als ontzettend veel zelfvertrouwen gegeven... <<


Ok back on topic. ik vind het eerlijk gezegd nog steeds af en toe moeilijk om in deze maatschappij te navigeren, maar toen ik minderjarig was, was het nog erger. Laat staan toen mijn hormonen insloegen en mijn libido mijn hersenen mistig maakte.

Dit komt omdat mensen geneigd zijn om zich te laten leiden door uiterlijk. Naast het gegeven dat ik zelf geen model zou kunnen zijn, betekende uiterlijk voor mij vrij weinig als anderen mij er niet op aanwezen.

Veel belangrijker was en is of we een "klik" hebben, of ik goed met je kan praten en lachen, etc. (En in het geval van een partner, of hij net zoals mij er een kick van krijgt om elkaar te plezieren & te experimenteren.)

Maar het is lastig om als mens je niet te laten beinvloeden door de anderen om je heen. Ik heb een sterke drang & krijg er energie van om anderen van dienst te zijn, om het leuk voor de mensen om me heen te houden. Ik was (nu gelukkig veel minder) ontzettend gevoelig voor ieder akkefietje, of iemand nou door mij was geirriteerd of niet.

En ik werd daar ontzettend irritant door. nahnah Kinderen hadden uiteraard problemen met elkaar, met hun ouders, en ik dacht steeds dat het door mij kwam!

Ik werd eerst de ene kant, dan de andere kant op getrokken omdat mijn loyaliteit - door het gebrek aan loyaliteit van anderen - constant veranderde... He, je kunt moeilijk trouw blijven aan mensen die achter je rug om over je roddelen of mee doen aan bullshitgrapjes, toch? Enfin.

Toen ik die website las, en de stappen ging ondernemen die daarop werden uiteengezet, werd mijn leven veel overzichtelijker en simpeler.

Best grappig dat daar ook op een gegeven moment een boek over uitkwam: The art of not giving a fuck.

De kunst is dus om te bepalen WAT je belangrijk vindt in het leven, wat voor persoon je wilt zijn, en vervolgens je keuzes in het leven daar vanaf te laten hangen.

Belangrijk is dat je in je waarden + belangrijke dingen in het leven een soort van prioriteitenlijstje maakt, VAN TEVOREN, zodat het ook simpele BLIJFT om je leven te navigeren.

Om maar een voorbeeld te nemen van een onderwerp die ik vandaag en gisteren met een mede-md'er besprak:

vriendschap vs. partner vs. een vrouw van je woord blijven

In mijn geval is het blijven van een vrouw van mijn woord ontzettend, ontzettend belangrijk. Wat mijn partner of vriend(in) ook willen.

Ik maak beloftes (zeker in mijn persoonlijke leven) niet erg vaak. Dus tussen die 3 'belangrijke dingen in mijn leven' staat dat op nummer 1.

Of vriendschap of partner wint, hangt af van de situatie.

Stel, ik krijg een vlam. Daarom zal ik mijn vriendschap nooit links laten liggen. Ik geef mezelf + vrienden altijd 1 maand om helemaal door het dolle heen te gaan, helemaal verliefd te zijn en klef en in een verliefdheidsbubbeltje te zitten. Als het een ECHt goede match is, misschien 6 maanden tot een jaar (voor anderen, mezelf houd ik aan strengere regels).

Mocht een vriend(in) echter een mening hebben over mijn relatie, of mocht iemand iets beweren over mijn partner, dan zal ik dat altijd een tweede rang geven. Mijn relatie speelt zich af tussen mij en mijn partner.

>> Van tevoren heb ik die partner dan ook zorgvuldig uitgekozen, ervoor gezorgd dat ik niets aan hem zou willen veranderen mocht hij altijd dezelfde blijven, en ervoor gezorgd dat we NIET of zo min mogelijk in een machtsongelijkheid verkeren.

Ik moet van mezelf dan ooklekker in mijn vel zitten voordat ik een relatie aan ga. Heart break? Unavailable. Body issues? Unavailable. Problemen met mijn familie? Bewijs maar eens dat je geen alterior motives hebt. De friend zone in met je, totdat mijn problemen opgelost zijn en we als gelijken de relatie kunnen beginnen.

Mannen die voor mij bereid zijn om vreemd te gaan, dan wel zelf liefdesverdriet hebben, zijn voor mij ook een no-go.

En op die manier is het dus ook veilig voor me om geen buitenstaanders te laten meepraten over mijn relatie. <<


Problemen lossen we samen op. Ik kan wellicht een zienswijze van een vriend(in) in ogenschouw nemen, maar het mag niet bepalend zijn voor mijn uiteindelijke keuze. Partner is dan > vriendschap.

En als die 3 dingen met elkaar in conflict zijn, vriendschap vs partner vs mijn woord, dan wint dus het laatste.

Ik heb mezelf ooit een keer voorgenomen, toen ik mijn relatie met mijn ex begon, dat ik trouw zou blijven AAN MEZELF, wat er ook gebeurt.

Op moeilijke momenten, zeker tegen het einde van onze relatie aan (omdat hij vreemd was gegaan, we probeerden de relatie daarna nog te redden).

Toen vond ik het ERG verleidelijk om met een goede vriend van me, die mijn ex altijd een eikel had gevonden, af te spreken en mezelf toe te geven aan zijn charme. Hij was zelf immers single, en mijn vriend was vreemd gegaan. Nu mag ik ook toch?

Nope. Ik had niet met mezelf kunnen leven. Ik dacht toen: NOCH mijn BF, NOCH mijn goede vriend kunnen mij ertoe leiden dat ik mijn waarden compromeer.

Ik BEN immers nog steeds in een monogame relatie, hoe bagger ook.

Als ik met iemand naar bed wil gaan, anders dan mijn vriend, dan moet ik het maar uitmaken. ALS het echt niet meer werkt.

Toen heb ik ook - ondanks het geisoleerde bestaan door zijn werkloosheid destijds van mijn goede vriend - alle contact met hem afgebroken.

Hoe kon ik immers ECHT mijn aandacht geven aan mijn relatie, en het proberen te redden? Ik werd steeds verleid door de liefheid, en sexiness van mijn goede vriend. (Hij heeft een Brits accent, nota bene! En was op sexueel gebied bovendien veel creativer dan mijn ex, op een manier die mij zeer zeker aanstond.)

Nope. Eikel of niet (BF), verdrietig en beledigd of niet (goede vriend), IK ben een vrouw die zich niet laat leiden door gevoelens.

Ik besloot om mijn relatie een eerlijke kans te geven.

>> Later maakte ik het toch uit, omdat ik er toch niet overheen kon komen dat mijn ex was vreemd gegaan. Vond hem daardoor ook veel minder aantrekkelijk...

Laat staan het feit dat hij me natuurlijk jarenlang door het vuil sleepte op zijn verschrikkelijk donkere, kwade momenten. Hoeveel potentie iemand ook heeft, ik kon het allemaal niet meer aan nadat hij me zo had gekwetst. Er zijn sterkere vrouwen dan ik die dat wel kunnen, maar ik niet. <<


Anyways. Moest dit even kwijt. Gaat wss op prive over een aantal dagen omdat het toch wel heel veel persoonlijke details bevat haha. vrolijk




14 sept 2019 - 113x gelezen - bewerkt op 14 sept 2019
Caty
Vrouw, 0 jaar
vorige  volgende
17 okt 2019 17:02 Fields arranged by purity [IMG]
15 okt 2019 23:20 -
13 okt 2019 12:54 Tralala (?)
11 okt 2019 15:13 Laatste a-c ring
07 okt 2019 19:22 Maxims for Revolutionists
06 okt 2019 07:20 One day at a time [YT]
02 okt 2019 20:01 Body types [YT]
29 sep 2019 09:06 Persoonsvervoer in de ruimte
27 sep 2019 21:14 Perspectief [yt]
26 sep 2019 15:51 Problemen
23 sep 2019 20:36 Stoere schoonmoeder
21 sep 2019 09:25 What's in a name? GP
20 sep 2019 07:43 The more you know [sex ed]
19 sep 2019 06:04 Liquidatie(vermoeden)
17 sep 2019 19:44 Imposter syndrome
meer..