menu myDiary

Hij is niet meer

Pfff wat een pittige avond/nacht is dit.

Een van de kittens had het erg moeilijk. Kwam al 2 dagen nauwelijks aan en was nu voor het eerst zelfs afgevallen.

Ik ben meteen naar de dierenarts geracet want ik maakte me ernstig zorgen. Wel kitten thuis gelaten aangezien het een heel drama is als die mee moet.

Kittenmelk meegekregen en het advies om 4x bij te voeden vandaag en zoveel mogelijk aan de borst te leggen.

Savonds viel me het op hoe benauwd het mannetje het had en hoe moeilijk hij liep te doen. Om 22:00u toch maar de dierenarts gebeld. Die is langs geweest.

Klonk allemaal niet goed. Hij had zich waarschijnlijk verslikt en nu had hij het erg benauwd. Ook vond de dierenarts hem opgeblazen, hij had al een tijdje niet gepoept. Daarnaast was hij al wat uitgedroogd en zag je dat hij aan het vechten was.

De dierenarts heeft hij vocht toegediend gekregen en een klein beetje antibiotica. Helaas kon hij verder niks doen. Pijnstillers oid zouden voor dit kleine mormeltje fataal zijn.

Om half 1 snachts hadden we een hoera momentje, hij had gepoept!! Ik besloot om daarom hem een uurtje met rust te laten en dan weer melk te geven.

Helaas vond ik hem om kwart voor 2 dan toch dood in het nest. Hij was nog maar net overleden.

Ik voel me enorm schuldig dat ik hem een uur alleen heb gelaten en dat ik toch op bed ben gaan liggen, maar aan de andere kant had ik waarschijnlijk ook niks meer kunnen doen.

Met Maggie was wel een bijzonder moment. Ze wist totaal niet wat ze moest doen en was erg bezorgt. Ze kwam daarom bij mij om aandacht te vragen voor de kleine man. Het kleine mannetje heb ik toen een tijdje bij me gehad. Dit vond ze ergens niet fijn, want hij piepte van de pijn. Toch liet ze mij mijn gang gaan. Ik legde de kleine man op mijn borst en ging op de bank liggen. Ik hoopte dat hij wat rustiger zou worden en dat ik hem ondertussen warm kon houden. Maggie ging op mijn buik liggen met haar kop naar mijn en kitten gericht.

Zo hebben we een tijdje samen gelegen. Samen waren we bezorgt en samen zaten we in dit lastige pakket. Een gek, verdrietig maar ook bijzonder moment.

Net heb ik huilend mijn vriend gebeld. Die zit 2 uur verder op en kan niet naar me toe komen. Gelukkig was mijn moeder bij me. Ze was toevallig vandaag en morgen bij mij om op de kittens te passen. Ik ben blij dat ik niet alleen was. Ook al weet mijn moeder nu nog niet dat de kleine is overleden. Ze slaapt en ik wilde haar nu niet wakker maken. Het verandert namelijk niks aan de situatie.

31 juli 2019 - 229x gelezen
Er zijn 3 reacties op dit verhaal.
Paarseroos
Vrouw, 28 jaar
vorige  volgende
05 aug 2019 00:09 Laatste dagen
31 jul 2019 02:34 Hij is niet meer
25 jul 2019 19:18 Bevallen
25 jul 2019 09:11 Hot hot hot
01 jul 2019 01:17 12,5 jaar
05 jun 2019 19:01 Mijlpaal
25 mei 2019 23:50 Poesje miauw 2
18 apr 2019 18:40 Poesje mauw 1
16 apr 2019 21:15 Poesje mauw
21 mrt 2019 06:57 Nederland
25 feb 2019 09:17 Ziek 2
24 feb 2019 18:51 Ziek
20 feb 2019 08:28 Trouwen
16 feb 2019 12:02 Ik ben oud aan het worden
13 feb 2019 23:58 Krijsen in het vliegtuig
meer..