menu myDiary

Stuff

Eindelijk even tijd om te schrijven. Tenminste, ik neem even de tijd om te schrijven. Een kwestie van Prioriteiten stellen zou mijn schoonvader zeggen (één van zijn favo zinnetjes).

Ik ben moe... kei, kei moe. Alles bij elkaar, verbouwing, werk, huishouden en socialiteiten is toch een beetje veel. Voor morgen heb ik werk al afgemeld, ik trek het gewoon even niet meer. Het vervelende is dat ik wel gewoon lekker bezig ben, ik heb helemaal niet het gevoel dat ik er doorheen zit. Maar mijn lichaam zegt: fuck maar een end op en doe niks meer. Dus dan maar even verplicht rust.

Het is ook best veel hoor. De verbouwing gaat voorspoedig en we zijn elk weekend druk bezig en soms door de week ook nog. Het is heerlijk om lekker bezig te zijn en onze plek te bouwen. Ik geniet er echt van.
Ondertussen leef je wel in 2 huizen, met 2 serviezen, 2 vriezers, 4 wc's en 2 tuinen, met andere woorden je moet overal 2 keer over nadenken. Koop je voor het ene huis boter, blijkt het in de andere net op te zijn terwijl je daar net met 4 mensen eet. Heb je in de ene tuin het onkruid weg gewerkt, komt het in de andere net weer op. En je rijd constant op en neer.
Deze week heb ik mijn hobby kamer ingepakt en P. zijn kantoortje en alvast verhuisd naar het nieuwe huis. Gewoon zodat alles ruimer lijkt en we de mensen die komen kijken een beter idee kunnen geven van de ruimte aangezien we vaak te horen krijgen dat ze het te klein vinden (of het zijn gewoon allemaal zeikerds).

Werk gaat goed, ik begin het echt naar mijn zin te krijgen. We zijn met de bewoners naar de kinderboerderij geweest, wat ontzettend leuk was om te zien. Ik krijg ook steeds meer vertrouwen in hoe ik met de mensen om kan gaan en met de collega's gaat het ook goed. Al zijn er natuurlijk altijd een paar waar je liever mee werkt.

Vorige week was ik uitgenodigd voor een bbq van het personeel van onze afdeling en een andere afdeling. Helemaal niks voor mij. Maar goed voor de socialisering, dus kiezen op elkaar en gaan. Ondanks dat het goed gaat op werk en ik daar mijn draai vind, merkte ik dat zo'n bbq niet hetzelfde is. Ik ben dan toch echt 'the odd one out', iedereen kent elkaar al langer. Plus dan word ik toch even met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik blijkbaar geen sociale skills heb al heb ik keihard mijn best gedaan. Bij mensen gaan staan en mee praten, of zelf een gesprekje beginnen over vakanties of het eten ofzo. Maar toch stokt het gesprek dan, mensen geven korte antwoorden en vragen niks terug of je komt ergens bij staan en het wordt opeens helemaal stil. Natuurlijk zeiden mensen af en toe wat tegen me, zoals is het lekker? of hoi ofzo. Ik was ook echt de enige vrijwilliger daar, misschien scheelt dat?
Kortom voor mij was het een ramp en ik was blij dat ik naar huis kon. P. zei dat het waarschijnlijk wel goed is geweest dat ik gegaan ben voor het groepsgevoel, je laat zien dat je de moeite doet. Ik heb 3 dagen bij moeten komen en mijn zelfvertrouwen zit weer op 0,0.

Ik merk het wel vaker op sociale gelegenheden. Mensen weten gewoon niet wat ze met me aan moeten ofzo. Ik ben altijd degene die wat stiller is, liever op de achtergrond staat. Ik doe wel de moeite voor een praatje en vraag dan ook echt wel dingen. Maar andersom doen mensen dat gewoon niet bij mij. Ik heb een tijdje echt gehad dat ik schrok als mensen iets aan me vroegen.. dan wist ik niet meer wat ik moest antwoorden. Toen ik dat eenmaal door had heb ik dat veranderd en probeer nu normaal en wat uitgebreider (dan één woord) antwoord te geven.
Ik krijg echt het idee dat ik gewoon raar ben ofzo.
Die bbq was ook echt zo van: kijk... en dat is waarom je geen vriendinnen hebt! Je bent gewoon hartstikke raar.
Ik heb vorige jaar via de LR evenementen wat mensen leren kennen die me een super leuke meid vonden. En toch ben ik altijd degene die berichtje stuurt, hey hoe is het? Andersom krijg ik niks. Die vriendin waar ik vaak met mailde, degene van wie ik geen trouwkaart had gehad, die laat ook niks meer horen (ik nu ook niet meer hoor).
Maar als mensen dan de moeite doen om even een gesprek te hebben, wat langer tijd met me door te brengen dan zeggen ze vaak: goh wat was het leuk, gezellig, moeten we gauw weer doen enz.
Aarghh... mensen! geef mij maar dieren verliefd

Voor de rest wordt morgen mijn schoonzus geopereerd, dan gaat haar been eraf. Eindelijk is het zover! Ik merk dat ik daar wel een beetje spanning voel, hoe zal het gaan en ik hoop dat alles goed gaat.
Vrijdagmiddag gaan we naar Aken op ziekenbezoek en blijven we het weekend met mijn schoonouders op de camping. Het eerste weekendje geen klussen sinds half april! Dat zal echt raar zijn!

Wat ook raar is, is dat we even haar vogel hebben in huis, dat is heel lang geleden! Het is een raar beest, maar wel grappig. Het is een blauw/wit parkietje en hij kan niet vliegen. Hij komt ook bijna niet uit zijn hok maar als je de deur dicht laat gaat hij zitten etteren. Als je z'n deur opendoet gaat hij vrolijk ervoor zitten en lopen babbelen. Het is wel gezellig vind ik, zo'n babbelkous. Hond is dan toch maar stil. Die wordt overigens helemaal gek van al dat verhuis en inpak gedoe... al vindt hij het nieuwe huis wel leuk.

Tijd om weer even te gaan rusten, ben alweer moe verward.. hoop dat ik snel weer uitgerust ben.

-xx-

15 juli 2019 - 189x gelezen
Er zijn 2 reacties op dit verhaal.
Mari05
Vrouw, 34 jaar
vorige  volgende
29 jan 2020 17:28 En....
24 jan 2020 12:30 7 weken en 3 dagen
17 jan 2020 20:20 Laatste dag
09 jan 2020 15:15 Eén week verder
02 jan 2020 12:43 Wat nu?
23 dec 2019 13:49 Vandaag niet
21 dec 2019 11:28 Zoals het gaat
21 nov 2019 15:11 Winterkou
15 nov 2019 12:03 Niet makkelijk
11 nov 2019 14:19 Eindelijk tijd
18 sep 2019 20:51 Checking in
16 aug 2019 13:21 Moe, huis & alles #
07 aug 2019 17:19 Chickie & Lola
05 aug 2019 15:26 Kippenkenners?
31 jul 2019 20:36 Geirriteerd
meer..