menu myDiary

De dip

Mijn vrije weken waren tot nu toe heel fijn en ontspannen, maar nu is daar dan toch de dip. Ik was bang om na mijn examens in een gat te vallen, maar dat gebeurde niet. Ik heb genoten van mijn vrije tijd en de rust in mijn hoofd. Maar de laatste dagen heb ik het moeilijk.

Afgelopen woensdag is mijn vriendengroep voor tien dagen vertrokken naar Spanje. Ik heb er zelf voor gekozen om niet mee te gaan, maar het brengt toch een beetje een gevoel van eenzaamheid en leegte met zich mee. Ik heb lang getwijfeld of ik wel of niet mee zou gaan, maar ik weet dat ik mezelf tegen ga komen als ik uit mijn vertrouwde omgeving ben en tien dagen is dan gewoon te lang. Ik durfde het ook niet aan om in mijn eentje eerder terug te keren, dus uiteindelijk heb ik besloten om thuis te blijven.

Ik denk dat dat een goede keuze is geweest, maar toch doet het ook wel pijn. Ik weet dat ik een hele leuke ervaring misloop. Maar ik weet ook dat als ik wel was gegaan, ik me daar niet gelukkig zou hebben gevoeld. Een soort extreme vorm van heimwee. Het is een hele sterke hang naar veiligheid die me dan overvalt, naar mijn vertrouwde omgeving. Overdag, maar zeker in de nachten.

Vroeger had ik hier nog veel meer last van, maar juist toen sloeg het eigenlijk nergens op. Ik kan me het schoolkamp van groep 8 nog goed herinneren. Het was iets waar ik naar uitkeek, drie hele dagen vol met leuke dingen, maar vooral ook drie hele dagen weg van thuis en van mijn broer. De eerste dag ging goed, was leuk, maar in de nacht werd ik overvallen door een gevoel van angst. Ik lag verstijfd in bed, mijn lichaam vol angst, in opperste paraatheid en gespitst op elk geluid. Ik wist dat ik veilig was, dat juist hier, weg van mijn broer, me niets kon overkomen. Maar het onbekende maakte dat ik me onveiliger voelde dan ooit.

Bij vriendinnen logeren ging een stuk beter. De nachten waren soms moeilijk, maar dat waren ze thuis ook en hier waren ze op een andere manier moeilijk. Toch heb ik regelmatig bij vriendinnen geslapen en was het ook een dankbare ontsnapping van de situatie thuis. Dan zou ik dit toch ook moeten kunnen, met binnen de groep nog steeds dezelfde vriendinnen die ik zo vertrouw en die me zo goed kennen. Maar het is te lang, te ver, te onbekend en ik weet dat ik niet anders kon beslissen dan dit.

Het is mijn eigen keuze geweest, maar het is wel moeilijk. Ik hoop dat het minder goed in mijn vel zitten hieraan te wijten is en dat het beter zal gaan als ze volgende week weer terug zijn.

14 juli 2019 - 167x gelezen
~Laura
Vrouw, 19 jaar
vorige  volgende
18 aug 2019 20:19 De vertrouwenspersoon op school
13 aug 2019 20:27 Vakantie zonder hem
14 jul 2019 17:56 De dip
08 jul 2019 19:45 Een laatste gesprek
17 jun 2019 20:05 Een nieuw begin
16 jun 2019 13:37 Geslaagd!
26 apr 2019 22:20 Moeilijk
26 apr 2019 22:02 'Trek je broek eens uit'
10 apr 2019 23:15 Eenzaam
07 apr 2019 21:47 Ze was er zo dichtbij
02 apr 2019 20:48 Leegte
09 mrt 2019 16:51 De andere kant van het verhaal
09 mrt 2019 16:13 De kennismaking
03 mrt 2019 19:34 Jarig en een terugblik op het afgelopen jaar
24 feb 2019 18:36 Hij heeft een vriendin
meer..