menu myDiary

Even over alles

Terwijl ik dit typ loopt het zweet over mijn rug, net zoals bij vele van ons, gok ik zomaar. Ze geven hier heel de week boven de 25 graden aan. Ik verlang naar de winter, of de herfst, of de lente... in ieder geval iets wat koeler is.

Het nieuwe huis schiet al op. De buiten muur staan nu ook en we kunnen eindelijk echt beginnen aan het afwerken van dingen in huis. Dat voelt echt zo enorm goed, ik wil morgen al verhuizen! Maar ik gok dat we nog 2 maanden nodig gaan hebben. Het voelt heerlijk om samen aan ons huisje te klussen.

Helaas is ons huidige stulpje nog niet verkocht. Gemiddeld hebben we 1 bezichtiging per week dus dat is helemaal niet zo gek, alleen vinden de mensen het gewoon niks. A.s. zaterdag hebben we weer een bezichtiging, duimen maar.

Tussen P. en mij gaat het ook wel goed. We hebben de afgelopen weken echt even een dip gehad. Ik omdat er teveel op mijn bord ligt en P. omdat hij zich langzaam maar zeker aan het terug trekken was in zichzelf. Dat barstte even maar ik moet zeggen dat P. zich heel goed herpakt heeft en daar ben ik dan weer zo trots op!

Ik ben met Hond vorige week naar de dierenarts geweest voor zijn jaarlijkse controle. Gelukkig was zijn hartruisje niet erger geworden. Ze dacht wel dat hij reuma aan het ontwikkelen is. Dus moeten we rustig aan doen en zorgen dat hij zichzelf niet overbelast. Makkelijker gezegd dan gedaan. Nu we er op letten zien we ook veel meer dat hij last heeft. Het was me al wel opgevallen dat hij veel aan zijn voorpoten liep te likken maar dat is dus daardoor. Ze raadde aan niet meer dan 20/25 minuten te lopen per keer. Liever korter zelfs, liever 4 keer op een dag kort dan 3 keer lang. En om glucosamine tabletten te geven, die meneer natuurlijk heel graag eet (not)... dus daar moet ik nog iets op verzinnen.
Ik moet er toch aan geloven mijn Hond word oud. Hij is langzaam aan het aftakelen, als we hem zaterdag en zondag meenemen naar het nieuwe huis is hij 's avonds bek af en maandag helemaal. Je zou ze voor eeuwig bij je willen hebben, nooit meer willen loslaten maar uiteindelijk moet ik toch bekennen dat hij geen 2 meer is.

Mijn schoonzus heeft eindelijk een datum voor haar been amputatie. Wat is dat fijn! Na zoveel gedoe en gewacht en dokters en ziek zijn mag het er eindelijk af. Ze heeft distrofie en dat zit in haar been. Daardoor is haar been langzaam maar zeker aan het afsterven wat haar ontzettend veel pijn bezorgt. Haar linker been is al geamputeerd (jaar of 7 terug) vanwege dit en dan zou je denken dat een 2e been makkelijker zou moeten zijn maar.. hell no.. uiteindelijk is ze uitgeweken naar Aken en daar zeiden ze zelf dat dat de enige oplossing was. Ik ben zo blij voor haar! Dan kan ze straks eindelijk weer haar eigen leven terug oppakken, zonder pijn die het laatste driekwart jaar niet onder de 9 kwam.

En zo gaat mijn leventje door. Morgen weer naar werk, woensdag naar moeders, donderdagmiddag werk en vrijdag huisarts en huishouden. De weekenden zitten vol met klussen, klussen en nog eens klussen. Iemand vroeg laatst ben je het niet al zat? Nee hoor ik ben het nog niet zat. Het enige is dat hier graag wel zou willen en daar voor goed wil gaan wonen.

Iedereen succes met het warme weer.... ik ga naar de action.. daar hebben ze airco!

-xx-

24 juni 2019 - 187x gelezen
Er zijn 2 reacties op dit verhaal.
Mari05
Vrouw, 33 jaar
vorige  volgende
15 jul 2019 13:47 Stuff
28 jun 2019 15:50 Toch...
24 jun 2019 15:45 Even over alles
24 jun 2019 15:28 Onzichtbare muggen...
29 mei 2019 14:57 Aargh..!
27 mei 2019 20:10 Van alles..
10 mei 2019 16:29 Verbouwen
01 mei 2019 15:53 Nu
23 apr 2019 20:37 Verder...
17 apr 2019 20:25 Verpletterend nieuws II
11 apr 2019 19:14 Verpletterend nieuws I
08 apr 2019 15:25 Weekend is over!
03 apr 2019 16:43 Laatste keer S.
01 apr 2019 14:44 Huisarts , opendag & de rest
28 mrt 2019 11:51 Dus..
meer..