menu myDiary

Aargh..!

In de afgelopen jaren is het herhaaldelijk voorgekomen dat her en der één van onze vrienden hulp nodig had met klussen, verhuizen of iets in die richting. Als het een beetje van te voren gepland stond dan hielden we daar rekening mee. Wil je dat we er om half 9 zijn? Prima, maakt ons niet uit dat we 2 uur moeten rijden. Wil je om 7 uur vertrekken, prima joh.. als we je zo kunnen helpen. Een hele dag, een halve dag, een avond, een uurtje, we doen ons best om ons aan te passen en te helpen.

Andersom zijn er nog heel weinig mensen die dat doen komen we langzamerhand achter. Ja ze komen helpen en daar zijn we ook heel dankbaar voor, maar niet te vroeg of sorry ik ben toch later, ik moet echt naar huis hoor...

Zo ook vandaag. Al een maand lang staat vast dat D. komt helpen op een zelfgekozen datum. Met dat in ons achterhoofd plannen we de klus: smeervloer leggen, 4 man nodig, 2 dagen werk (hopelijk minder). Het gaat een hele klus worden iets waarvoor we gewoon iemand extra voor langere tijd nodig hebben.
Maandag stuurde ik de vraag naar D. hoe laat hij van plan was te komen. Vandaag vraagt hij wat uitkomt. Wel wij beginnen half 9/9 uur app ik. En ja hoor: Nou... ik heb de vrijdagavond scouting tot 2 uur 's nachts ennuh dan kan ik niet zo vroeg bij jullie staan. Ik probeer er om 10:00 te zijn. Appt hij.

En daar heb ik nu zo'n hekel aan. Zelf altijd 100% klaar staan en als het nodig is maar 50% terug krijgen. Echt!! Ik heb met P. over de jaren hier al vaak ruzie over gehad. P. is zo loyaal en tijdsgericht, prachtige eigenschappen! Maar soms mag het wel wat minder. Ik vind het ook fijn om ergens op tijd te zijn en te kunnen helpen maar als mensen het gewoon weg niet terugdoen kunnen ze van mij de boom in.
Waarom zou ik moeite (blijven) doen terwijl iemand dat ook niet voor mij doet? Of waarom zo ik heel veel moeite doen als mensen voor mij ook maar een beetje moeite doen?

Zo ook mijn zusje... je gaat wel naar die verjaardag en niet naar die van mijn kind.... En je laat helemaal niks horen.
Pardon??? ten eerste op de verjaardag van jouw kind had ik mijn miskraam... denk je niet dat ik daar liever geweest zou zijn? En weet je godver wel hoe druk we het hebben?
Voor de verbouwing deed ik de moeite om 1 á 2 keer paar maand op bezoek te gaan bij haar. Andersom? Ho maar alleen als haar man vrij was. En nu lukt het niet vanwege alle drukte en krijg ik gelijk gezeik? Ik doe de moeite om je af en toe te appen... kun je zelf trouwens ook wel es een keer doen en dan niet met stomme grappige plaatjes maar met een normaal gesprek.

Zoals je merkt: Mensen zitten me tot hier (wijst naar het plafond) Dat je niet altijd hetzelfde terug geeft of kunt geven is oké.

Maar lieve mensen: iets meer mag wel hoor!!!

-xx-

29 mei 2019 - 211x gelezen
Er zijn 8 reacties op dit verhaal.
Mari05
Vrouw, 33 jaar
vorige  volgende
15 jul 2019 13:47 Stuff
28 jun 2019 15:50 Toch...
24 jun 2019 15:45 Even over alles
24 jun 2019 15:28 Onzichtbare muggen...
29 mei 2019 14:57 Aargh..!
27 mei 2019 20:10 Van alles..
10 mei 2019 16:29 Verbouwen
01 mei 2019 15:53 Nu
23 apr 2019 20:37 Verder...
17 apr 2019 20:25 Verpletterend nieuws II
11 apr 2019 19:14 Verpletterend nieuws I
08 apr 2019 15:25 Weekend is over!
03 apr 2019 16:43 Laatste keer S.
01 apr 2019 14:44 Huisarts , opendag & de rest
28 mrt 2019 11:51 Dus..
meer..