menu myDiary

23 april 2019, dinsdag. Operatie en winnen.

- Erg zenuwachtig was ik niet. Operatie zou niet lang duren. Enkel de verdovingsprik zou pijn doen.
Mijn vrouw bracht me naar het ziekenhuis waar ik om 10u15 moest zijn, om 10u45 werd ik geholpen. De prik deed inderdaad pijn, maar dat was echt een fractie van een seconde. Toen de vloeistof werd ingespoten, leek het alsof mijn hand als een ballon werd opgeblazen. Vrijwel direct daarna begon de operatie. De dokter vroeg wat de zin betekende die er op mijn arm staat getatoeëerd. 'it's a mystery to me'. Ik vertelde hem dat het van een nummer van Eddie Vedder is en dat het gaat over de maatschappij waarin wij leven. We hadden een gespreksonderwerp. Vanuit de maatschappij kwamen we bij voetbal terecht en voor ik het wist zaten de hechtingen er al in. Drukverbandje er om heen en klaar. Na een minuutje of 20 stond ik weer buiten de OK. Ik vroeg aan de dokter of het echt nodig was of dat de klachten toch niet vanuit mijn nek kwamen. Hij kon mij geruststellen. De zenuw in mijn pols zag al blauw, dus het was zeker geen nutteloze operatie.

- Op de terugweg maakten mijn vrouw en ik grapjes over de operatie en over het herstel. Mijn vrouw kent mij natuurlijk goed en weet dat ik niet graag geholpen word. Zij zal mij enkel helpen als ik daar echt om vraag.

- Nu ben ik aan het wachten tot de verdoving is uitgewerkt, want het tintelende gevoel is nu meer dan voorheen. Over 2 dagen drukverband er af en dan afwachten hoe lang het duurt voor ik nergens meer last van heb. Dat kan 14 dagen tot 10 maanden duren.

- De jongens in Spanje hebben de 1e 2 wedstrijden gewonnen. Met 1-0 en met 5-1. Tegen een Duitse en een Zwitserse club. Via WhatsApp en Facebook ben ik er toch een beetje bij.