menu myDiary

Nieuwe ontwikkelingen

Vorige week was een zware week. Veel last van mijn darmen en heel misselijk. Vrijdags moest ik terug naar de huisarts, die vond dat het inderdaad nog niet veel beter klonk. Hij stelde voor om te gaan bloedprikken en eens te kijken wat daar uit zou komen. Ik vraag nog even na of de medicijnen die hij voorgeschreven heeft invloed kan hebben op een eventuele zwangerschap of zwanger worden, dat blijkt niet zo te zijn. Hij vraagt wanneer mijn laatste menstruatie is geweest en ik antwoord dat ik 3 dagen over tijd ben (in zover je dat kunt uitrekenen met een ontzettende niet regelmatige periodes) het kan nog alle kanten op. Hij heeft het HCG vakje op het formulier wel aangekruist zie ik later. Bloedprikken is zo gedaan en ik ga op weg naar mijn moeder.

Na daar de rest van de middag door gebracht te hebben ga ik terug naar huis. In de auto zit ik tellen of ik inderdaad 3 dagen over tijd ben en het klopt. Thuis kaart ik bij P. aan dat het misschien handig is om alvast een test te doen of wil hij wachten tot volgende week? P. is het met me eens dat hij het eigenlijk ook wel wil weten.
's Avonds halen we bij de boodschappen ook gelijk een mooie roze zwangerschapstest bij de Etos. We spreken af die zaterdagochtend te doen. Ik maak P. heer en meester van de test aangezien ik zoiets al vaker heb gedaan, lijkt het me leuk om hem het ook eens te laten uitzoeken.

Zaterdagochtend staan we met de test in onze handen. Ik krabbel terug, Als het niet zo is dan weten we het gelijk. Als we wachten tot vrijdag kan ik nog even dromen dat het misschien wel zo is, zeg ik tegen P.
Maar is het niet beter om het nu alvast maar te weten, zegt P? Ik ga overstag omdat ik toch nieuwsgierig ben. Braaf volg ik de instructies van P. op en potverdorie... werkt de test niet! Geen enkel streepje, zelfs niet in het controle venster. Echt een anti-climax hoor.. en een beetje grinnikend en teleurgesteld stappen we onder de douche.

Ik bedenk me dat ik eerder testen van de Action heb gehad en die zit bij ons om de hoek. Als jij nou straks met Hond loopt, zal ik dan nog even een test bij de Action halen? vraag ik. Nu ik eenmaal de eerste stap heb gezet wil ik het weten ook. Wel of niet... vandaag vinden we het uit.
Wanneer P. met Hond gaat loop ik mee tot de winkel (tot grote horror van Hond loop ik een andere kant uit).. in de winkel zoek ik gauw de test en realiseer me dat ik dus zo alleen met die test bij de kassa sta. Ik pak nog gauw wat andere dingen en loop naar de kassa. Haha net alsof het uitmaakt wat degene achter de kassa denkt nahnah.
Op de terugweg kom ik P. en Hond weer tegen en de laatste is door het dolle heen als hij me ziet!

Thuis ontbijten we eerst en zorgen we dat er weer wat vocht in mijn blaas terecht komt. Na het eten volg ik weer braaf de instructies op van P: Houd de test meer dan 5 seconden onder de straal en leg het daarna op een plat oppervlak. Wel meer dan 5 seconden hé..! Ik grinnik en van spanning komt er even niks uit en moeten we wachten. Gelukkig kan ik me gauw genoeg ontspannen om toch te gaan. De test leg ik voor me op de drempel van de wc en P. start de klok. Schaapachtig lachen we naar elkaar, zo van: kijk nou wat wij aan het doen zijn...
Binnen een minuut is het duidelijk dat er 2 streepjes zijn verschenen, in elk venstertje eentje. Volgens de gebruiksaanwijzing betekend dat, dat ik zwanger ben.

Vol ongeloof kijken we elkaar aan... dat meen je niet... is het dan eindelijk zo ver...?

Een half uur later doen we een tweede test en die geeft het zelfde resultaat.. 2 duidelijke streepjes..

Het enige wat we doen is elkaar knuffelen, aankijken en giechelen.

We proberen te bekijken wanneer we seks hebben gehad om uit te rekenen hoe oud het dan zou zijn nu. Best lastig als net die maand de app verteld dat je eisprong ergens anders hoorde te zitten dan we dachten. Maar... ik gok op 27 februari. Dat zou betekenen dat ie morgen 5 weken oud zou zijn. Het verklaard een hele hoop van de klachten die ik heb in de laatste weken en de misselijkheid opeens.

We zijn helemaal stil gevallen en ik besluit het gelijk een naam te geven... Blob... want ja zo raar ben ik (onze huisvlieg heet Japie en de spin heet Antonius) en het is ook nog niet veel meer dan een blobje daar in mijn buik. P. schiet in de lach, hoe kom je daar nu weer aan? Wel.. Monsters vs. Aliens heeft een Bob die een Blob is en daar moest ik aan denken engel zeg ik.

Dan moeten we vaart maken want Hond moet mijn schoonouders voor oppas en daarna moeten we naar een verjaardag. Het is moeilijk om het niet te zeggen daar.
Maar 5 weken is nog zo fragiel, er kan nog zoveel gebeuren. Het kan nog weg gaan.
Eén stap tegelijk, roept P. niet te zwaar denken! Daar heeft hij ook weer gelijk in maar het idee dat het eindelijk zover is en dat het nu weg kan gaan jaagt me angst aan. Net als dat de test misschien verkeerd is en dat de huisarts vrijdag zegt: Maar mevrouw u ben helemaal niet zwanger...
Wat kun je jezelf toch een hoop shit aan praten hé!

Ik ben blij en voel me wonderlijk raar. Het idee dat er nu wat aan het groeien is in je buik is zo zo raar.

Van de week werk ik even niet, mijn darmen doen nog steeds best pijn en ik ben kei en kei moe. En dan die misselijkheid, alsof je een hele dag wagenziek ben...

Vervelend maar voor een goed doel verliefd

-xx-

26 maart 2019 - 339x gelezen
Er zijn 17 reacties op dit verhaal.
Mari05
Vrouw, 33 jaar
vorige  volgende
24 jun 2019 15:45 Even over alles
24 jun 2019 15:28 Onzichtbare muggen...
29 mei 2019 14:57 Aargh..!
27 mei 2019 20:10 Van alles..
10 mei 2019 16:29 Verbouwen
01 mei 2019 15:53 Nu
23 apr 2019 20:37 Verder...
17 apr 2019 20:25 Verpletterend nieuws II
11 apr 2019 19:14 Verpletterend nieuws I
08 apr 2019 15:25 Weekend is over!
03 apr 2019 16:43 Laatste keer S.
01 apr 2019 14:44 Huisarts , opendag & de rest
28 mrt 2019 11:51 Dus..
26 mrt 2019 15:07 Nieuwe ontwikkelingen
15 mrt 2019 11:59 Weer één klaar #
meer..