menu myDiary

het klein/groot

Ik vertelde hem dingen van soms tijden geleden die mij nog dwarszitten
Gevoelens, onzekerheden, gebeurtenissen...

Hij heeft zo veel meer (ellende) meegemaakt dan ik
Ik wil niet dat mensen denken dat ik mezelf zielig vind, of dat ik me aanstel
Ik heb hem ook vertelt dat ik vaak door de reactie van mensen achteraf altijd spijt heb van het vertellen hoe ik me voel.

"Ik vind het moeilijk hierover te praten"
"Mij kan je alles vertellen, het is okay. Mijn beeld van jou zal niet veranderen"

En ik vertelde, met soms wat tranen die kwamen of mijn adem die stokte omdat ik niet kon geloven dat ik het hardop tegen iemand zei

Eerst werd er veel geknuffeld en vertelt dat hij trots op me was, dat het goed is dit een keer iemand vertelt te hebben. Dat zijn beeld niet veranderd is van mij

^Allemaal waar, niet waar ik mee zit. Dit was fijn

Hij:
"Ik snap dat dit voor jou heel erg is" (gelukkig maar)
"Ik zou hier zelf geen last van kunnen hebben door mijn situatie" (fijn dat het wel begrepen wordt..)
"Maar doordat jij zo weinig mee hebt gemaakt snap ik wel dat dit
dan voor jou erg is" (niet heel fijn om te horen)
"Ik snap dat kleinere dingen als dit jou zo kunnen raken" (okay au, voor mij is dit niet klein)
"Voor mensen die geen grote erge dingen meemaken zijn de kleine
weer heel erg" (ik hoopte juist niet op die vergelijking)

Wederom weer spijt natuurlijk
Ik ben dus idd een aansteller vergeleken met hem
Ik voel me een zieligdoener
Hoewel ik weet dat waar ik mee zit mensen wel kan kapot maken, ik hoor en lees van zo veel mensen die ook iets vergelijkbaars hebben en daarvoor naar een psycholoog moeten
Maar zijn reactie gaf me het gevoel alsof ik een watje ben

8 feb 2019 - 66x gelezen
mutant1417
Vrouw, 21 jaar
vorige  volgende
08 feb 2019 14:04 het klein/groot
04 jul 2018 23:50 alcohol and love
04 jul 2018 23:40 wat ik eigenlijk tegen je wil zeggen
meer..