menu myDiary

16.

In de trein op weg naar Breda. We gaan een weekendje naar Arnhem.

Ik blijf er verbaasd over dat het allemaal zo makkelijk gaat, zo vanzelf. Dat ik hem dus nog geen één keer zat ben geweest, nog niet een beetje. Ik ben gewend om veel alleen te moeten zijn, om op te laden. Bij exen was het altijd heel leuk als we afspraken, maar soms ook echt een opluchting als ze weer naar huis gingen. Dat gevoel lijkt nu alweer zo lang geleden, waarom heb ik dat mezelf (en hen) aangedaan? Omdat ik dacht dat dat normaal was, dat ik gewoon zo was.

Nu heb ik iedere keer een lichte minidepressie als ik weer bij hem wegga. Staan we daar in de winkel een vloer uit te kiezen, en ik vind het niet eens eng. Ik ben echt verwonderd door mijn eigen gevoel.

Verbaasd dat hij mij zo goed kent en mij nooit zat is. Verband dat ik hem nooit zat ben. Dat ik nooit langer dan één blik geïrriteerd kan zijn door hem. Dat ik überhaupt pas twee keer geïrriteerd ben geweest.

Qua seks gaat het wel weer oké. We kunnen er steeds beter over praten. En het doen. Afgelopen weekend drie keer in een dag, het luchtte op dat ik dat dus wel nog kan. Dat ik dus nog steeds zo ben soms. En dat hij open staat voor de dingen die ik fijn vind.

En waar ligt dit dan aan? Hij is echt niet de knapste, intelligentste, gevoelsmatigste man die er is. Maar ik vind hem zó knap, intelligent, ad rem, grappig, gevoelsmatig.

ZO gelukkig.

10 jan 2019 - 100x gelezen
HEHM
Vrouw, 31 jaar
vorige  volgende
10 jan 2019 16:56 16.
12 dec 2018 00:39 15. (18+ verhaal)
29 nov 2018 00:32 14.
15 okt 2018 22:50 13.
07 okt 2018 22:27 12.
03 aug 2018 22:42 11.
08 jun 2018 00:14 10.
21 aug 2017 22:40 1.
meer..