menu myDiary

Daaaarrrrr ben ik weer!

Dames en heren, Marnix laat weer eens wat van zich horen. Ja, ik leef nog (hoe is het mogelijk?)! Maaaaarrrrr ik kan het niet vaak genoeg zeggen: het leven van een leerling die in zijn eindexamenjaar zit, is behoorlijk zwaar. Afgelopen december had ik een toetsweek, en na die toetsweek was ik behoorlijk gestresst. Ik was niet tevreden over mijn resultaten, of beter gezegd: ik kon geen goede cijfers garanderen ten overstaan van mijn ouders. Ik ben er de afgelopen achter gekomen dat mijn bezorgdheid onterecht was: voor alle vakken, behalve voor wiskunde, heb ik goede cijfers. Een 9 voor Engels, een 9 voor Nederlands, een 8,7 voor economie, een 6,4 voor aardrijkskunde (zoals gewoonlijk lager dan de rest, maar ik ben het gewend) en... een 10 voor geschiedenis! Ik kon mijn ogen bijna niet geloven, en toch was het waar. Een fokking TIEN!

Nu nog Papiaments en wiskunde. Wiskunde heb ik echt slecht gemaakt. Dat is niet eens een gevoel, maar een feit. Ik mik zelfs op een herkansing in de derde examenweek omdat ik ervan overtuigd ben dat ik een onvoldoende heb. En nee, dit is geen onterechte bezorgdheid. Ter illustratie: ik heb heel veel vragen niet eens ingevuld, waardoor ik 21 punten sowieso niet heb. De kans dat ik een onvoldoende heb, is dus vrij groot. Ik kan theoretisch nog een voldoende halen, maar ik reken er niet op.

En Papiaments was easy-peasy-lemon-squeezy. Echt. Ik mik op een dikke verhoging van mijn gemiddelde voor dat vak.

Het totaalplaatje? Supergoed, behalve mijn wiskunde-examen dan. Maar wees gerust: Marnix heeft recht op twee herkansingen, dus het komt wel goed. Beetje oefenen en dan kom ik er wel.

Na mijn examenweek zocht ik de kou op in het kikkerlandje. Ik pakte na mijn laatste examen het vliegtuig naar Amsterdam en negen uur later stond ik op Schiphol met mijn zus, die met me mee was gevlogen omdat ze vlak daarvoor vakantie had gevierd op Curaçao. Ik heb een hele leuke tijd gehad. Zussen geknuffeld, kerst gevierd met de familie in Brabant en zelfs een MD-meeting met Pelientje en Lilian. We zijn met z'n drietjes naar Utrecht gegaan voor een avondje gamen in iets wat in mijn optiek sprekend leek op een Amerikaanse arcade. Je weet wel, zo'n plek waar je spelletjes kunt spelen en als je het goed doet, win je tickets waarmee je allerlei leuke dingen kunt kopen. Leuk was het zeker! Erg vrolijk

Vinden jullie het erg als ik het weer even over mijn liefdesleven heb? Er zijn namelijk twee dingen gebeurd in Nederland die ik even móét bespreken. Ik heb tegenwoordig een vriendin op Curaçao aan wie ik dit soort zaken vertel, maar we hebben pas over een week een afspraak in de bioscoop en zo lang kan ik niet wachten. Dusss dames en heren: Marnix had bijna een date in Nederland! Als het was doorgegaan, dan was het mijn eerste date in anderhalf jaar tijd geweest. De desbetreffende jongen had mij een week voor mijn aankomst benaderd via Instagram, ervan uitgaande dat ik al in Nederland woonde (want hij zag allemaal foto's met Nederlandse locaties). Ik corrigeerde hem en zei dat ik nog op Curaçao woonde, met de nadruk op "nog", want over een halfjaar woon ik wel in Nederland. Geen nood, beweerde hij. We konden gewoon kennismaken en een halfjaar later indien gewenst opnieuw iets afspreken. Ik was gecharmeerd en ging in op zijn aanbod. Ik vond het ook wel spannend om wat af te spreken met een nieuwe jongen na die ellende met die Belg (die komt straks aan bod).

Fast forward to kerstavond. We zouden elkaar de volgende dag ontmoeten op Leiden Centraal, een neutrale locatie die ik inmiddels goed kende. Maaaarrrrrr meneer kreeg op het laatste moment de kriebels, want wat nou als we elkaar heel erg leuk zouden gaan vinden? Dan zouden we een halfjaar moeten wachten. Hoewel ik teleurgesteld was, gaf ik toe dat hij een punt had. Date werd afgezegd en ik voegde er meteen aan toe dat er geen bedenktijd zou zijn. Hij kreeg van mij niet de ruimte om zich te bedenken, waardoor we later, diezelfde vakantie nog, alsnog zouden kunnen afspreken. Nee, het was nu of nooit. Het werd nooit. Ik zei wel: "Als je over zes maanden nog zin hebt, dan moet je het me maar laten weten. Dan ga ik met plezier in op je aanbod." Ik houd mijn opties open, want voor hetzelfde geld is hij echt een hele leuke jongen en was hij gewoon een beetje onzeker. Bovendien vind ik hem best cute. knipoog

Op diezelfde avond kreeg ik een Facebook-bericht van de o zo problematische Belg met wie ik tot voor kort intensief contact had. Samenvatting/backstory: ik ontmoette hem in maart 2018 via Snapchat en vond hem leuk, contact liep in juni stuk, maand later zei hij dat hij me miste, zouden elkaar in oktober ontmoeten, ik had toen te weinig tijd, daarom zou ik in december naar België komen. Ik kreeg een week voor mijn aankomst in Nederland een bericht van die jongen, waarin stond dat zijn moeder niet wilde dat ik langs zou komen. Oh jammer, maar oké: dan kom ik niet. Dat was op dat moment mijn conclusie en uit het gesprek maakte ik op dat hij het ook zo opvatte.

Op die avond kreeg ik dus weer een berichtje: "Seg wanneer komde gij nu naar België? Kom dan op ne vrijdag want dan kunnen we uitgaan." Je had mijn ogen moeten zien. Ik dacht echt: ben je achterlijk? Ik had in de maanden daarvoor meerdere maanden aangegeven dat een reis naar België klauwen vol met geld kost. Geld dat ik wel wilde uitgeven, op voorwaarde dat alles goed geregeld zou worden. Dat betekende: ik moest bij hem kunnen slapen (want ik ga echt niet zo veel geld uitgeven voor één dag). Ik zei ruim van tevoren dat hij aan zijn ouders moest vragen of ik langs mocht komen. Dat heeft hij uiteindelijk ook gedaan, maar die slaapplek was een vereiste.

Ik dacht: kun je dan echt niet bedenken dat ik niet zomaar even naar België kan komen om uit te gaan? Dan moet ik twee uur in de trein zitten naar België. Vervolgens gaan we uit, en dat duurt meestal tot diep in de nacht. Ik kan niet bij je slapen, dus ik zou midden in de nacht de trein moeten pakken. Diezelfde lange reis. Daaaaaaag, het is volgens mij niet eens mogelijk om zo laat nog een trein te pakken van Antwerpen naar Leiden (dat was het traject). Het is niet alleen praktisch onhaalbaar, maar ook nog tyfusduur. Dat hij dat niet kon bedenken, verbaasde mij echt.

Ik weet niet waarom, maar zijn berichtje zorgde ervoor dat er iets knapte. Hij is zo ontzettend dom en denkt alleen maar aan zichzelf. Het is gewoon een dikke vette puber. Hij mag wat mij betreft op zoek gaan naar een Belg. Je gaat niet al mijn energie uit mijn lijf zuigen. Dat doe ik niet meer (ik heb een lange voorgeschiedenis met deze jongen). En dan te bedenken dat ik maandenlang (tot die laatste berichten) verliefd was op die jongen. Wat bezielde mij ook alweer? Geen idee.

Lieve homo's, doe alsjeblieft wat beter je best. Met dit slappe gedoe kom je nergens en dat geldt overigens voor alle homo's. Het kunnen ellendige wezens zijn.


Goed, ik sluit mijn rant af. Het is laat en ik moet gaan slapen.
Xverliefd

10 jan 2019 - 152x gelezen
Er zijn 2 reacties op dit verhaal.
Curacaotje
Man, 17 jaar
vorige  volgende
10 jan 2019 03:33 Daaaarrrrr ben ik weer!
15 dec 2018 06:25 Mother is pretty badass
30 nov 2018 06:21 Update
29 nov 2018 03:36 Ben ik nou gek?
16 okt 2018 02:14 Vuile flikkers.
28 sep 2018 17:09 Euforie
07 sep 2018 23:17 Heel fijn dit.
06 sep 2018 05:15 We zullen doorgaan.
02 sep 2018 22:54 Concert!
23 aug 2018 03:37 Eerlijk
22 aug 2018 02:28 Geklungel bij de ortho
19 aug 2018 03:48 Ode aan Aretha
17 aug 2018 22:01 Yes!
15 aug 2018 19:35 Vwo 6!
10 aug 2018 17:44 Wtf-droom
meer..