menu myDiary

14.

M is zwanger.

Toen ik het hoorde schoten de tranen in mijn ogen en moest ik enorm mijn best doen om te verhullen dat ik gewoon stond te janken. Gelukkig belde J me zonder beeldbellen.

Ik had de hoop al opgegeven eerlijk gezegd, ik had nooit meer verwacht dat het zou lukken. Afgelopen weekend zei M dat ze in totaal bijna vijf jaar aan afspraken in het ziekenhuis hebben gehad. En toen ze dat hondje namen dacht ik oké, het blijft gewoon bij het hondje, ook goed. Ik heb ook nooit de drang gehad om tante te worden, of om zelf moeder te worden. Het feit dat er nauwelijks kinderen in mijn leven zijn (bij vrienden en familie) zie ik eerlijk gezegd nog steeds als een groot geluk. En de enorme wens van M en J heb ik dan ook oprecht nooit gesnapt. De laatste jaren gingen de updates over het IVF traject sowieso mijn ene oor in, en het andere er weer uit. Ja weer mislukt, weer teleurgesteld, weer opladen voor een nieuwe poging. Maar ik was nooit teleurgesteld, want ik ging er al wel vanuit dat het weer zou mislukken....

Ik heb er door de jaren wel vaak over nagedacht of ik zou aanbieden om draagmoeder te worden. Ik wil geen kinderen maar zou het wel heel mooi vinden om een zwangerschap te ervaren, en als ik mijn broer zijn droom daarmee kan vervullen, ik had er zelf geen twijfels over. Maar ik wist nooit echt hoe ik dat bespreekbaar zou kunnen maken. M had ooit wel gezegd dat ze het heel raar zou vinden als ik het kind van mijn broer zou dragen. En toen ik het er laatst met de krokodil over had, was hij er nou ook niet echt een voorstander van. Die dacht dat ik dat kindje nooit af zou kunnen staan omdat het in mijn buik had gezeten. Ik weet 100% zeker dat ik dat wel kan, maar tegenwoordig maak ik dit soort beslissingen dus met zijn tweeën. Dus ik heb het nooit meer aangesneden bij M of J.

Maar nu word ik dus tante, en hoewel het me nog steeds weinig zegt ben ik ZO blij. Ik heb in een automatisme gewoon babysokjes gekocht vorige week Ik merk dat ik zelf ook met veel spanning rondliep. Spanning die zich de afgelopen vijf jaar heeft opgebouwd. Het eiste zoveel tol van de hele familie (van mij dan nog het minst), al die hoop en teleurstelling... Al die vragen. Wil je dan geen oma worden? Ben je nou nog geen tante? Je broer is al lang getrouwd toch? Hebben ze nou al kinderen? Jij zou echt een leuke opa zijn joh, de kinderen zijn dol op je.
Allemaal goed bedoeld maar allemaal op hun eigen manier zo pijnlijk.

Mijn ouders die jarenlang zeiden dat ze er ook nog niet echt aan toe waren om oma en opa te worden. Mijn andere broer en ik die er überhaupt niet over na durfden te denken. En natuurlijk M en J zelf, al die ziekenhuisafspraken, al die hormonen, al die injecties, al die hoop en teleurstelling, het is ongelofelijk.

Als alles goed gaat en dit kindje wordt geboren (mijn broer vertelde het me met vier weken, inmiddels is het bijna negen) is het echt oprecht een wonder. Mensen adviseren M om vooral te genieten van de zwangerschap maar ik zie het meer als overleven. Elke dag zwanger is er één, elke week zwanger is fantastisch, elke maand zwanger een wonder. Ik tel af naar de dag dat het kindje levensvatbaar zal zijn, want er kan zoveel mis gaan en ik durf er gewoon echt niet op te hopen.

Afgelopen zaterdag zag ik mijn broer voor het eerst sinds het telefoontje. We hebben elkaar voor mijn gevoel minutenlang geknuffeld. Ik was zo blij en zo trots. Mijn kleinste broer wordt vader. Al dat geduld heeft effect gehad, ik krijg tranen in mijn ogen en kippenvel als ik het zo neerzet. Dat was de fijnste knuffel die ik ooit heb gehad. Het voelt tegelijkertijd als een bekroning op ons werk van de afgelopen jaren: van elkaar nooit meer willen spreken naar elkaar bijna huilend om de nek vallen.

Aftellen naar juli nu (of eerst maar naar de twaalf weken).

29 nov 2018 - 175x gelezen
HEHM
Vrouw, 32 jaar
vorige  volgende
08 nov 2019 01:47 17.
10 jan 2019 16:56 16.
12 dec 2018 00:39 15. (18+ verhaal)
29 nov 2018 00:32 14.
15 okt 2018 22:50 13.
07 okt 2018 22:27 12.
03 aug 2018 22:42 11.
08 jun 2018 00:14 10.
21 aug 2017 22:40 1.
meer..