menu myDiary

13.

Deze rust in mezelf zorgt voor hele nieuwe ervaringen. Zat ik opeens met heel zijn familie in een restaurant om de verjaardag van zijn vader te vieren. En ik voelde me er op mijn gemak. En er waren twee kleine kinderen bij. Het moet niet gekker worden.

I like your toothy smile,
It never fails to beguile.
Whichever way the wind is blowing
I like the way this is going


Hij zet alles in een nieuw perspectief. De laatste maanden worstelde ik met het idee van verhuizen. Niet dat het samenwonen me beangstigde, het was meer de angst om de stad achter me te laten en te verhuizen naar een dorpje. En ook wel echt een dorp tussen allemaal andere dorpen, met eindeloze weilanden. Hoe begin je daar nou een nieuw leven? Hoe ontmoet je mensen daar? Ik mis mijn stad ook echt als ik er even niet geweest ben. Maar toen ik zaterdag weer bij hem thuis aankwam voelde het ook echt alsof ik weer thuis was. Dat was voor het eerst. Ik slaakte een zucht van verlichting vanwege alle ruimte die er was. Ik werd ontroerd door de kwekerij in herfstkleuren.

Gisterochtend zaten we aan een beekje in de Pannenhoef. Dat doe ik nu dus op zondagochtend: stukjes wandelen. Hij vroeg me op de man af wanneer we zouden gaan samenwonen, en ik antwoordde op de man af dat ik dat over een maand of zes wel zag gebeuren. Dus we hebben nu daadwerkelijk een concrete datum om naartoe te werken qua verbouwing, een nieuwe baan zoeken enzovoorts.

En hoe vreemd is het dat ik daar dus niet heel zenuwachtig van word. Natuurlijk weet ik wel dat het niet altijd makkelijk wordt, dat ik deze stad Heel Erg ga missen en er momenten komen waarop ik niet weet wat ik met mezelf aan moet en waarop ik gek word van hem. Dat ik me dan ongelukkig voel in dat dorp waar ik niemand ken, en waarop ik mezelf ga aanpraten dat ik dit nóóit had moeten doen.

Maar er is altijd die gedachte dat het goed komt, goed is. Dat dit de bedoeling is en dat de basis gewoon helemaal stabiel is. Dat ik een man heb die zo stabiel is dat hij mijn breakdowns wel aan kan. Ik merk nu al dat hij mijn gedrag steeds beter in perspectief kan plaatsen. Dat hij mij laat razen als het weer eens zo ver is, terwijl hij zich dan eerst juist aan mij vast klampte, waardoor het natuurlijk alleen maar erger werd. Het is leuk dat we elkaars gebruiksaanwijzing steeds beter leren kennen.

I like the way your pants fit,
And how you stand and how you sit,
Whatever seeds that you're sowing,
I like the way this is going.


Dat hij als puber uit een stapelbed geduwd is waardoor hij zijn knie had gebroken. En dat hij nu nog steeds midden in het bed wil slapen vanwege de angst om uit bed te vallen. Dat hij het liefst een plank tegen de zijkant zou willen timmeren. Hoe fantastisch hij met zijn nichtjes omgaat. Het oudste meisje was heel boos op hem, want zij was verliefd op hem en hij was verliefd op mij. Dat ik gisteren zowaar blij was dat het jongste meisje een tekening voor mij had gemaakt.

I like the color of your hair,
I think we make a handsome pair.
I can only see my love growing
I like the way this is going


Ben ik dit?
Ik praat ineens over wel of niet willen trouwen (nee trouwen is echt achterhaald en ouderwets, het hoeft niet hoor, maar is op zich wel leuk. Dan geven we een groot feest in de tuin met alle mensen die we willen, en de voorwaarde is dat ze pas na middernacht naar huis mogen, en we maken slaapplaatsen voor iedereen die van ver komt, en ik ga de mooiste geloften ooit schrijven, en jouw vrienden en mijn broers vertellen over hoe we elkaar kennen en we laten de hele wereld zien hoeveel we van elkaar houden).
Straks krijg ik nog second thoughts over het niet willen van kinderen. Zelfs dáárover zitten we op één lijn.

Er is eigenlijk niets waarover we van mening verschillen. Alleen dat ik een grote (GROTE) hond wil en hij een kleine. Dat ik er zeker vier wil en dat hij één of twee wel genoeg vindt. Over een tijdje scharrelen er kippen rond en lopen er hondjes. Logeren er nichtjes.

I don't care about the past,
None of it was made to last,
It's not who you've known,
But who you're knowing,


Als je weet dat het in de basis gewoon echt goed zit geeft het ook niet echt als er eens een zware hobbel genomen moet worden. Het hele leren-praten-met-elkaar komt wel goed, want we hebben nog jaren de tijd. En dát is echt het fijnste gevoel wat ik ken.

15 okt 2018 - 217x gelezen
Er zijn 2 reacties op dit verhaal.
HEHM
Vrouw, 32 jaar
vorige  volgende
08 nov 2019 01:47 17.
10 jan 2019 16:56 16.
12 dec 2018 00:39 15. (18+ verhaal)
29 nov 2018 00:32 14.
15 okt 2018 22:50 13.
07 okt 2018 22:27 12.
03 aug 2018 22:42 11.
08 jun 2018 00:14 10.
21 aug 2017 22:40 1.
meer..