menu myDiary

Bla

Het zijn de nachten dat ik eigenlijk vroeg moet slapen, waar het fout gaat. Ik kan alleen maar aan hem denken en alle dingen die we samen hebben gedaan en aan, ja, hoe hij de eerste en enige persoon is om wie ik zoveel gaf. En ik wil nog zoveel dingen samen met hem doen. Want ik houd van hem. En ik wil bij hem zijn.
Maar dat is niet wederzijds dus ik moet het allemaal maar uit mijn hoofd zetten en vergeten, maar als ik tegen mezelf zeg dat ik er niet aan moet denken, ga ik er nog meer aan denken. Het is echt vervelend.

En dan komen de herfstdip en mijn huisvestingsproblemen en dat allemaal tegelijkertijd en ik trek het niet helemaal.
Ik had gewoon met hem kastanjes willen rapen. Black Mirror onder een dekentje willen kijken. Kerst willen vieren met zijn familie. Oud-en-Nieuw met hem willen vieren, want het vuurwerk zou heel goed te zien zijn vanaf zijn huis. Zo kan ik nog lang doorgaan.
Maar dat gaat allemaal niet.

En ‘s avonds voel ik me eenzaam ondanks iedereen die om me geeft en zich zorgen om me maakt. Eenzaam en ondankbaar. Er zijn genoeg mensen om me heen, maar ik wil alleen bij hem zijn en met hem praten.
Ik zou willen dat ik niet zoveel van mensen kon houden. Dan had ik nooit zoveel pijn gehad.

10 okt 2018 - 130x gelezen
Er is 1 reactie op dit verhaal.
iAngel
Vrouw, 20 jaar
vorige  volgende
19 okt 2018 17:58 Hup.
16 okt 2018 21:49 Uni en zo
14 okt 2018 20:32 Gaap
12 okt 2018 22:47 Dus
10 okt 2018 23:37 Bla
10 okt 2018 10:04 Laugh about it
07 okt 2018 21:57 En we gaan door
05 okt 2018 21:35 Ugh
04 okt 2018 20:09 Depressief gelul
02 okt 2018 20:47 Zat.
02 okt 2018 18:28 Poes
30 sep 2018 14:43 Vakken
29 sep 2018 19:53 -
29 sep 2018 10:03 ----
27 sep 2018 12:07 Praten
meer..