menu myDiary

Bla

Het zijn de nachten dat ik eigenlijk vroeg moet slapen, waar het fout gaat. Ik kan alleen maar aan hem denken en alle dingen die we samen hebben gedaan en aan, ja, hoe hij de eerste en enige persoon is om wie ik zoveel gaf. En ik wil nog zoveel dingen samen met hem doen. Want ik houd van hem. En ik wil bij hem zijn.
Maar dat is niet wederzijds dus ik moet het allemaal maar uit mijn hoofd zetten en vergeten, maar als ik tegen mezelf zeg dat ik er niet aan moet denken, ga ik er nog meer aan denken. Het is echt vervelend.

En dan komen de herfstdip en mijn huisvestingsproblemen en dat allemaal tegelijkertijd en ik trek het niet helemaal.
Ik had gewoon met hem kastanjes willen rapen. Black Mirror onder een dekentje willen kijken. Kerst willen vieren met zijn familie. Oud-en-Nieuw met hem willen vieren, want het vuurwerk zou heel goed te zien zijn vanaf zijn huis. Zo kan ik nog lang doorgaan.
Maar dat gaat allemaal niet.

En ‘s avonds voel ik me eenzaam ondanks iedereen die om me geeft en zich zorgen om me maakt. Eenzaam en ondankbaar. Er zijn genoeg mensen om me heen, maar ik wil alleen bij hem zijn en met hem praten.
Ik zou willen dat ik niet zoveel van mensen kon houden. Dan had ik nooit zoveel pijn gehad.

10 okt 2018 - 196x gelezen
Er is 1 reactie op dit verhaal.
iAngel
Vrouw, 20 jaar
vorige  volgende
17 dec 2018 22:58 Oprecht
16 dec 2018 22:04 Koekenbakker
12 dec 2018 22:11 Vijf-komma-nog-wat
12 dec 2018 12:06 Niet helemaal top
10 dec 2018 15:22 -
08 dec 2018 22:17 Inconsistentie
07 dec 2018 20:39 Wanneer heb je voor het laatst gevlogen?
05 dec 2018 12:50 Robbie
03 dec 2018 14:57 Over mij
01 dec 2018 14:44 Vak.
28 nov 2018 09:44 Waas
27 nov 2018 10:15 ~~~
25 nov 2018 10:36 Consumed
24 nov 2018 19:00 Lootjes voor cadeautjes
24 nov 2018 09:45 Project.
meer..