menu myDiary

Drukte

Zo daar ben ik weer! Het was even een hectisch paar dagen waardoor ik weinig tijd en energie had om dingen te schrijven.

Vrijdag had ik de 1e meeloop dag van mijn nieuwe vrijwilligerswerk. Super spannend! Het was wel leuk. Ik zit dan op een gesloten afdeling met mensen met dementie en gedragsproblemen. Daar moet ik één op één aandacht geven, dus een spelletje doen of een praatje maken. Ik moet eerlijk zeggen de werkers die daar rondliepen waren super aardig, dat was echt een enorm pluspunt vergeleken met mijn vorige werk.

Zaterdag hadden we dus die familie foto voor mijn moeders verjaardag. Uiteindelijk staat mijn oudste broer en zijn oudste zoon niet op de foto. E. omdat hij dus niet kon en mijn broer J. omdat hij tegenslag had met zijn werk en gewoon niet op tijd op locatie kon zijn. Anyway de foto is gemaakt (zucht...) en daarna hebben we bij mijn ouders gegeten met heel de bubs omdat er familie uit Amerika overgekomen was. Het kost altijd enorm veel energie om in een groep te zijn waar je niet jezelf kunt en mag zijn.

Zondag zijn we om kwart voor 7 opgestaan, ontbeten, auto ingestapt en op weg gegaan naar Sa. Wat een makkelijk dagje klussen had moeten zijn werd aanpoten en doorgaan. Ze bleek nog een heleboel vrienden uitgenodigd te hebben waardoor het mij geestelijk veel meer energie koste dan ik kon gebruiken. Plus werd ik als enige meid (de rest mocht makkelijke klusjes binnen doen) op de steiger gezet met een hogedrukreiniger om afgehaalde dakpannen af te spuiten. Heb je wel eens een hele dag met dakpannen en een hogedrukreiniger gesjouwd? Wel ik kan je vertellen je bent gebroken voordat het einde van de dag er is. En.. waarom zou je zeggen dat het teveel is en ermee stoppen? Zo zitten we natuurlijk niet in elkaar, als je mij een klus geeft dan zul je het krijgen ook. Ik zal me niet laten kennen ten koste van mezelf. P. kwam af en toe wel zeggen: Ja.. als je genoeg hebt moet je stoppen hé.
Soms denk ik echt dat hij me niet kent, hij zou moeten weten ondertussen dat je me dan aan mijn oren naar een stoel moet slepen en zeggen dat het genoeg is en dat ik niet meer op mag staan, anders stop ik niet.
Puntje bij paaltje...

Maandag kon ik mezelf dus opvegen. Ik heb de hele dag niks anders gedaan dan bankhangen (tot grote horror van Hond), alleen de was gedaan en Hond uitgelaten. Toen P. thuiskwam hebben we chinees besteld zodat ik niet hoefde te koken, daar was ik super blij mee! Dat was dus een weekend van friet, friet en chinees... lekker gezond.

Dinsdag had ik mijn 2e meeloop dag. Erg leuk! Ik voelde me wat meer op mijn gemak. Er waren andere werkers maar ook die waren super aardig. Ik mocht met een mevrouw naar de gezamenlijke gymnastiek, haha heb ik toch nog wat bewogen. Ik heb met de teamleider afgesproken dat ik voortaan op dinsdag en donderdagochtend ga werken. Het is nog steeds spannend en kost veel energie maar ik ga gewoon kijken waar het heen gaat.
's Middags ben ik in slaap gevallen op de bank (tot nog grote horror van Hond) en dat heeft me wel goed gedaan.

En we leven nog steeds, hoe vinden we die nahnah

xx
Mari

10 okt 2018 - 84x gelezen
Er zijn 2 reacties op dit verhaal.
Mari05
Vrouw, 32 jaar
vorige  volgende
21 okt 2018 11:43 Touch
20 okt 2018 17:30 Thuis
19 okt 2018 17:04 Tsja...
19 okt 2018 13:20 Dingetjes *
18 okt 2018 13:04 Stem kwijt..
17 okt 2018 11:00 Gedoe
16 okt 2018 14:06 Oordelen
15 okt 2018 12:50 One Thing
15 okt 2018 12:44 Zucht...
11 okt 2018 12:24 Somber
10 okt 2018 12:44 Gesprek met S. (18+ verhaal)
10 okt 2018 12:11 Drukte
05 okt 2018 14:22 Zorgen voor
04 okt 2018 12:18 Ontspanning
03 okt 2018 11:58 Moeilijk
meer..