menu myDiary

Zo ben ik , maak je geen zorgen.

Met de dag wordt het allemaal minder, eetlust, vreugde, geluk, levenslust.. zelfs verdriet. IK voel mij in de steek gelaten, in een situatie waar ik niks meer van begrijp. Wanneer je met iemand ergens zo lang aan hebt gewerkt, je trots bent op het resultaat en dan wordt het kapot gemaakt. Van de ene op de andere dag zit je met niks meer.
Niet alleen mentaal maar zelf lichamelijk voel ik mij compleet ellendig. Ik ben op dit moment achttien jaar en ik hoor in de bloei van het leven te staan, maar dat sta ik niet. Het liefst zit ik nu aan het strand, met uitzichtloze kijk over het kalm golvende water. De zon zal steeds dieper het water in zakken, er zullen sterren aan de lucht verschijnen. En langzaam zal ik het water in lopen, al is het ijskoud, ik voel het waarschijnlijk toch niet. De hele nacht wil ik op mijn rug blijven drijven, turend naar het oneindige heelal, wensend dat ik er een deel van uit kon maken. Een ster brand ook langzaam op, elke dag steeds een beetje meer, totdat het licht dooft en hij dood is. Bij mij is het licht al gedoofd, wanneer zal de rest volgen?

11 juli 2018 - 184x gelezen
Er zijn 2 reacties op dit verhaal.
Lonewolve
Vrouw, 19 jaar
vorige  volgende
29 okt 2018 17:43 ik vraag het mij oprecht af
29 okt 2018 17:33 woensdag beginnen de tentamens
11 jul 2018 10:06 Ik hoop dat je dit nooit leest
11 jul 2018 09:38 Zo ben ik , maak je geen zorgen.
26 jun 2018 17:16 Page 1
meer..