menu myDiary

Update

Ik zit een beetje verloren in de kamer, achter mijn laptopje, muziek aan en eigenlijk moet ik slapen. Maar ik ben alleen en ik voel alweer dat ik tegen mezelf kan zeggen wat ik wil, maar dat ik waarschijnlijk hier nog zit als vriendlief weer thuis komt. Of niet, wie weet wordt ik nog eens verstandig (zelfstandig?). Maar het is gewoon niet zo mijn dag. Vanmorgen heb ik mijn ouders uitgezwaaid, omdat ik naar school moet en zij weer verder op vakantie en nu is vriendlief dus met collega's naar het strand, 63 km verderop. En daar is hij nu nog steeds, dus hij komt laat thuis. En dat wist ik, maar toch is het balen om veelal alleen te zijn. En ik mocht ook mee, maar ik moest werken. En tegelijkertijd hou ik van alleen zijn en lekker niks doen en me niet hoeven verantwoorden (behalve tegen mezelf, dat is misschien dan mijn grootste vijand).

Waar zal ik eens beginnen met kletsen? Maandag, toen begon ik met een nieuwe maand taalles, waarbij het echt bizar druk was omdat het vakantiemaanden zijn. Ik kwam erachter dan S en N allebei weer begonnen en kwam ze ook allebei tegen bij de ingang. S is een Australiër die zijn PHD hier doet, gecombineerd met Australië dan omdat zijn vriendin fransoos is. Toen ik in februari startte met mijn cursus, startte hij ook, maar enkel voor 4 weken. Daarna hebben we wel af en toe nog eens afgesproken als 'reünie'. N is chinees en eind april gestopt, omdat ze naar China op vakantie terug ging. Wij konden best prima keuvelen. Ze heeft een zoontje van zo'n 15 maanden en ik baalde zo ontzettend dat ik haar nummer niet had, omdat ik alleenig was en zij waarschijnlijk ook (samen met haar zoontje). Maandag dus maar meteen nummers uitgewisseld en vandaag liet ze me enthousiast weten dat ze nu ook WhatsApp heeft (kon niet op haar Chinese telefoon, is geblokkeerd). Dus dat is gezellig. B had ik vorige week vrijdag al gezien bij een picknick in het park. Woensdag hebben we geluncht met B + vriend, N en L (meisje die 3 weken bij ons in de klas heeft gezeten en als au pair werkte en vandaag weer terug naar Italië is). Gezellig om weer bij te kletsen ook. Nieuwtjes: B gaat trouwen met haar vriend, zonder mensen, zonder jurk. Na een tijdje kletsen hebben ze bedacht dat mogelijk nabije familie wel kan komen. En dat over 2 weken al. Maar het lijkt ook meer administratieve redenen te hebben dan het willen trouwen voor de liefde. Ze is Taiwanees en als je trouwt, heeft ze geen gedoe meer met visa en recht op Frans burgerschap. Ik weet welke dag het is, niet hoe laat. En ik probeer ze nog over te halen om op zijn minst een feestje te geven, desnoods in het park met : 'iedereen neemt wat mee'. We gaan het zien. Die dag dus lekker geluncht en daarna door noodweer naar huis. Ik was al met de tram en dat was een hele slimme keuze bleek. Flinke regen, rivieren op de wegen, onweer en harde windstoten.

Vrijdag kwam er 's ochtends een werkmannetje zijn werk afmaken (nieuwe regels sinds 1 jan maar daar had hij zich aantal weken geleden niet aan gehouden, dus nu moest hij het opnieuw doen). Mannetje was rond 11 uur klaar, dus ik zou nog wel naar school kunnen voor anderhalf uur, maar ik besloot mijn CV te verfransen en naar het Pole Empoi, een soort UWV om te informeren wat ze daar kunnen bieden. Zij bieden alleen 's ochtends vrije inloop. Ik stond in de rij voor de infobalie toen er een jongen naar me toe kwam met de vraag wat hij voor me kon betekenen. Ik zei dat ik werk zocht, maar als buitenlander daar mogelijk toch wat tips, tricks, hulp bij kon gebruiken en kwam informeren. Ik werd achter een computer gezet om me in te schrijven, dan zou ik daarna een gesprek met een coach enzo hebben. Het inschrijven bleek echt bizar: al mijn werkerving, eerdere uitkeringen etc, alles wilden ze weten met de exacte data. Na een tijdje vroeg ik wat de inschrijving betekende en voor consequenties had, geen duidelijk antwoord. De jongen werd ingewisseld door een meisje. Blijkbaar vond ze na een tijdje dat het te lang duurde ofzo, want ze begon mee te doen, muis over te nemen, vragen voor mij in te vullen (ja op alles waarbij je hulp nodig kan hebben zoals: cv maken, motivatiebrief schrijven, eigen kwaliteiten kennen, etc, en bedankt..). Ik vond het eigenlijk behoorlijk irritant. Ik wil de tijd krijgen om de vraag te begrijpen en daar een passend antwoord op te geven. Het gaat er toch om dat ik het begrijp en niet of haar geduld op is? Plus dat ik het idee kreeg dat ik alles moest invullen om eventueel in aanmerking te komen voor een uitkering. Ik wil helemaal geen uitkering, echt gewoon niet! ben net zo blij dat ik van die hele rompslomp af ben van het UWV, en dat was dan nog in het Nederlands. Maar als ik vroeg wat nou de consequenties/ bedoelingen van de gehele inschrijving was, kreeg ik geen antwoord, ik moest maar gewoon even alles afmaken. Ik voelde me niet gehoord en alsof alle autonomie uit handen werd genomen. Toen alles klaar was, kon ik eigelijk alleen maar snel naar mijn fiets lopen en heel hard huilen toen ik thuis kwam. Waarom was ik hier in hemelsnaam aan begonnen? Waarom was ik niet gewoon naar een uitzendbureau gegaan, die kunnen ook wel wat adviseren enzo. Echt.. bah! Spijt met alle haren op mijn hoofd. Maar goed, heb dus over 2 a 3 weken een gesprek met een persoonlijk adviseur. Nou, ik ben heel benieuwd, geef het een kans en anders ben ik (hopelijk?) heel snel weer uitgeschreven.

Zaterdagavond kwamen mijn ouders aan. Dat melden ze aan het eind van de middag. Zo lui (moe) als we waren, hadden we zaterdag nog vrij weinig gedaan en moesten we spontaan in de actie om het huis op orde te maken. En toen kwamen ze ook nog eens een half uur eerder, dus we waren nog niet eens begonnen met koken, maar dat maakt ook allemaal niet uit. Ik geloof dat alle buren ervan op de hoogte waren dat mijn ouders er waren. Maar voor mijn moeder heel fijn om gezien te hebben waar ik woon. Ze was heel enthousiast over ons huisje. Na het eten nog een rondje gelopen om de buurt te laten zien en bij een stijldansfeest terecht gekomen (lekkere franse dorpssfeer hier). Zondag heel traag opgestart, even over de markt gelopen en uiteindelijk in het park op een kleedje in de schaduw geploft. Te warm om iets te doen. Aan het eind van de middag naar de stad en daar ook gegeten. Vanmorgen vroeg zijn ze dus weer verder gereden. Ze zijn op doorreis op vakantie. Of tenminste, hebben hun vakantie omgelegd om hier langs te komen. Ze hebben mijn plantjes en racefiets gebracht. En pindakaas, pure chocopasta, rivella en basterdsuiker. En aangezien mijn moeder een veelvoud van alles heeft gekocht, hebben we daar komend jaar genoeg aan nahnah Mijn ouders sliepen op hun campingmatrasjes op de grond in de woonkamer. Het was fijn dat ze er waren. Vanmorgen zijn wij weggefietst van de parkeerplaats, waar mijn ouders laatste dingetjes in orde gingen maken om te vertrekken. Op de plek van vriendlief en ik beide een andere afslag nemen, maar even gestopt om uit te huilen. We zien elkaar in september weer denk ik, dan hebben we een bruiloft in Nederland. En in augustus wordt mijn vader 60, maar vraag is even of ik voor het kleine feestje dat hij wil geven die kant op ga.

En verder?
- het is te warm en het koelt ook niet af. Op zijn frist 's ochtends is het al ruim 20 graden, overdag rond/ boven 30. We hebben een airco besteld, maar die komt maar niet.
- nog een aantal keer oppassen, dan is het klaar en dat is fijn en ook een beetje gek tegelijkertijd. Vandaag alleen de kleine en weer in de jacuzzi geweest.
- ik word ondertussen compleet lek geprint door de muggen hier
- dinsdag ben ik naar een chocolatier geweest, een 'excursie' van mijn taalschool. In het atelier kregen we ongeveer een uur lang uitleg over de herkomst/ productieproces van chocola. We hebben alles mogen proeven, van rauwe cacaoboon t/m witte chocola en alles wat daar tussen zat. Ook chocola van hetzelfde percentage maar met andere herkomst en dus karakter van de cacaoboon. En daarna gingen we over op de gevulde bonbons en kersen in drank enzo. Na afloop heb ik gevraagd of ik niet een keertje een dagje mee mocht lopen, maar ik moest dan mailen want zij ging daar niet over en baas was er niet. Heb gemaild, maar geen reactie.
-Ik heb post naar mijn zus gestuurd, zeer vertraagd verjaardagscadeautje, maar het komt naar niet aan. Tegelijkertijd een kaartje naar mijn ouders gestuurd om de Franse post uit te testen, die is er wel.. Beetje balen..
- Morgen WK tegen België. Voor de sfeer in het land hoop ik maar dat de fransen winnen.

Ik heb eigenlijk nog huiswerk. Met mijn taalklas hebben we als thema identiteit gedurende twee weken en ik moet nog even bij elke letter van mijn naam een eigenschap vinden en opsturen op ons lesplatform. Jammer dat mijn naam 8 letters heeft en ik niet van eigenschappen en dingen over mezelf zeggen houdt. Helemaal niet in Franse bewoordingen waarbij de nuances tussen synoniemen nog niet bekend zijn. Aan de andere kant boeit het geen reet, want ik zie de meeste mensen toch nooit meer nahnah

Vriendlief is onderweg, maar dat duurt toch zeker nog een uur schat ik in. Misschien toch maar slapen.

9 juli 2018 - 128x gelezen - bewerkt op 9 juli 2018
*blue-sky*
Vrouw, 27 jaar
vorige  volgende
06 sep 2018 08:41 Positieve dingen
30 aug 2018 08:55 Update
25 aug 2018 11:36 Weekend alleen
21 aug 2018 16:21 Million years ago
18 aug 2018 17:34 Frans
15 aug 2018 21:58 Vakantie
06 aug 2018 22:00 Vol hoofd
03 aug 2018 18:50 Update
02 aug 2018 17:02 Hittegolf
01 aug 2018 08:59 Papierwinkel
25 jul 2018 14:01 Uitdaging
09 jul 2018 23:05 Update
28 jun 2018 16:05 Update
15 jun 2018 15:03 -
06 jun 2018 20:29 Over het klimaat - gebrabbel
meer..