menu myDiary

Het is zo ver

Het gaat gebeuren, ik ga weer op mezelf wonen. Sinds september woon ik weer thuis. Ik wilde direct al weer weg maar de gelegenheid was er niet voor, ik zat niet goed genoeg in mijn vel, het was het moment niet. Nu ben ik er klaar voor en vallen dingen op z'n plek.

Ik ben deze plek ontgroeit, ik ben de mensen genaamd mijn ouders ontgroeit. Er is een reële kans dat ze gaan scheiden en voor die bom ontploft moet ik al lang weg zijn en mijn eigen plekje gevonden hebben want anders heb ik niets meer. Bovendien, als ik weg ben zal ik het leed ook niet zien. Het is weglopen voor problemen maar het is nu mijn tijd.

Ik had eerst genoeg aan mijn hoofd om niet weg te kunnen. Alles is wel opgelost, ik ben mensen die mij de energie niet waard zijn los aan het laten en zo komt er ineens ruimte vrij voor mezelf. Gek hè? Vond ik ook niet.

Ik ben komende 3 weken ook weg van huis, misschien zet ik wel lekker mijn mobiel uit. Heerlijk. Ik voel me niet alleen want ik ben niet alleen maar ik ben wel graag op mezelf. Full focus, lekker praktisch bezig uit mijn hoofd.

11 juni 2018 - 226x gelezen
Myrae
Vrouw, 21 jaar
vorige  volgende
04 mei 2019 22:57 leven, waar nu weer heen?
07 apr 2019 12:10 Ik ben gewoon genoeg
25 mrt 2019 23:54 Het moest niet zo gaan, maar deed het wel
20 mrt 2019 08:25 Even niet
06 mrt 2019 13:31 † Opa †
11 feb 2019 23:35 Waar de spijt geen verschil meer zal maken
29 jan 2019 23:36 De ruzies waar we niet uitkomen
08 jan 2019 18:41 Tijd om te slapen
03 jan 2019 22:26 Terug van weggeweest
07 dec 2018 13:03 Het is zo slecht niet
20 nov 2018 12:26 Zo zal het gaan
13 nov 2018 23:01 Als het morgen voorbij is
08 nov 2018 14:21 Ik vertrek
30 okt 2018 23:03 Iemand zo erg missen
28 okt 2018 17:09 Afkicken van Ritalin
meer..