menu myDiary

Brief aan mijn opa

Allerliefste opa,

Gisteravond ben je zachtjes weggegleden. Vanuit de palliatieve sedatie richting het oneindige. We waren gistermiddag nog bij je, je was diep in slaap. Dat sterke hart van je, dat je door het jappenkamp en door de Bersiap tijd heeft gesleept, nog zo dapper kloppend. Je wilde nog niet bij ons weg, maar de pijn werd te veel. Je hebt je kranig verweerd tegen de kanker die je in deze laatste periode van je leven nog zo geteisterd heeft. Op het nippertje geen 96 jaar geworden.

Twee weken geleden was ik bij je. Zus en ik gingen wandelen met oma en ik weet nog goed dat je zei: "jullie komen toch nog wel terug he?", een lichte paniek schitterde in je ogen. En dat ik antwoordde: "natuurlijk opa, we gaan echt niet zomaar weg". Ik wist dat het de laatste keer kon zijn dat ik je zou spreken. Je ernstig vermagerde lijf wilde toen eigenlijk al niet meer. Je deed het op wilskracht. Ik wilde je daarom eigenlijk niet loslaten - voelde je dat? Ik wilde die omhelzing verlengen, tot voor altijd.

De laatste dagen ging het steeds sneller. Eerst wilde je geen pijnstillers en wilde je thuis blijven. Zelf naar het toilet, zelf opstaan. Een dag later stemde je toe met een plaatsing in een hospice. Je had je praatjes nog. Je zwarte humor maakte altijd alles lichter. Weer een dag later was de pijn zo hevig dat er met spoed palliatieve sedatie werd ingeroepen. Je werd in een oppervlakkige coma gebracht. We mochten je daarom niet aanraken - de kans bestond dat we je wakker zouden maken. Dan zou je weer pijn hebben. En dus moest ik met woorden zeggen wat ik eigenlijk met de aanraking, het meest universele communicatiemiddel, had willen zeggen. Ik hou van je.

Wij waren de laatste twee kleinkinderen om bij je langs te gaan. Ik troost me met de gedachte dat je misschien daarom eindelijk los hebt weten te laten.

Je bent rustig gestorven, zonder pijn. Met zo veel liefde om je heen. Dat was alles wat ik je gunde - een pijnloos en liefdevol einde van een bijzonder leven.

Ik hou van je.

Zo veel liefs,

11 juni 2018 - 120x gelezen - bewerkt op 11 juni 2018
Er zijn 4 reacties op dit verhaal.
Strigiformes
Vrouw, 27 jaar
vorige  volgende
11 jun 2018 10:39 Brief aan mijn opa
18 aug 2017 15:19 Over pijn, macht en liefde
10 jul 2017 17:04 Over hokjesdenken
13 jun 2017 20:35 Warmte
17 nov 2016 16:34 Verweer
03 okt 2016 10:08 Misantropie - filantropie
19 aug 2016 14:25 Brief aan mijn vader
19 mei 2016 19:41 Anomalie
29 apr 2016 10:18 De balans van je leven
31 mrt 2016 16:20 Ontheemd
21 mrt 2016 21:10 Tramadolletjes
17 mrt 2016 16:43 Portretten van de psychiatrie II
16 mrt 2016 13:28 Portretten van de psychiatrie
14 mrt 2016 20:35 's Avonds, bij de verwarming, met een sigaret...
11 mrt 2016 10:20 Brief aan een niqab-meisje
meer..