menu myDiary

Sit back and relax

Eigenlijk heb ik om 11.00 een kennismakingsgesprek met een ander bedrijf. Een half uur geleden heb ik opgezegd. Ik kan nu niet iets nieuws erbij hebben. Ergens vraag ik me af of ik overdrijf. Om 09.00 zat ik al in tranen. Het gesprek vind (vond) ik niet spannend, maar een nieuwe werkomgeving en -verantwoordelijkheden gaat veel van mij vragen. Op zich geen probleem, maar met het ziekenhuis- en therapietraject is het te veel. Ik kan mijn huidige baan er al nauwelijks mee combineren en het werk stelt niets voor. De afspraak had ik gemaakt, omdat ik veel wil. Ik wil een nieuwe baan. Ik wil meer uitdaging. Ik wil meer uit mezelf halen. Voor mijn gevoel sta ik nu stil. Alles staat in het teken van ons traject en ik kan er niet tegen.

Nu ik de afspraak afgezegd heb, voel ik mij een stuk rustiger. Het is echt te veel. Hoe moeilijk het ook is, ik moet (en wil) me eerst op mijzelf concentreren. Eerst weer een beetje de oude worden. Alle stress, teleurstelling, verdriet, en frustratie een plekje kunnen geven. Tijdens de therapie hebben wij het over mijn drang naar controle. Ik probeer tien stappen vooruit te denken en voor alles een oplossing te bedenken. "Maar je weet niet wat er gaat gebeuren." Klopt. Ik kan het als argument gebruiken om mezelf net even iets verder te duwen. Of als argument gebruiken om mezelf de tijd te gunnen. Als ik het toch allemaal niet weet (of kan voorzien), kan ik beter voor mezelf kiezen. Dat betekent (nog steeds) een stapje terug doen.

Dus ga ik mij over de reorganisatie ook niet meer (proberen) druk (te) maken. Mijn werkgever heeft de garantie gegeven een andere plek voor mij te vinden. Succes. Doe maar. Ik ga even achterover leunen. Ik kan daar niet zelf nog over nadenken, het is al vol zat in mijn hoofd.

11 juni 2018 - 97x gelezen
GoldenBird
Vrouw, 29 jaar
vorige  volgende
03 aug 2018 08:52 Leven na de reorganisatie
25 jun 2018 16:54 Mijn leven is een soap
11 jun 2018 10:07 Sit back and relax
10 jun 2018 15:46 En nu?
meer..