menu myDiary

1043: (Foto's) Madagaskar: Dag 4

Dag 4: 10 april 2018


Vanmorgen om 07:15 ontbeten. Om 08:00 verzameld voor de rit naar Ankarana national park, 1 kilometer van onze lodge. Daar reden we naartoe. In onze lodge waren ook Zwitsers en die kwamen we daar ook tegen. We betaalden de toegangsprijs en gingen voor de kaart staan. De gids legde de routes die we konden lopen. Er waren verschillende routes, maar we bleven bij twee keuzes, een route over de grijze tsingy van 4 uur met een brug en een met mooie boababs van 3 uur. We kozen die van 4 uur, die had ook veel schaduw.



Het eerste deel van de 6 kilometer lange route ging door een oerbos. Het was prachtig. Hele hoge bomen, veel groen. En we zagen lemuren. De sporty lemur, dat is een nachtlemur. Die zagen we een paar keer. Wat een schattig beestje! Met zijn kraaloogjes staarde hij ons aan, tegen de boom aangeplakt. Lief.



En we zagen een crowned lemur door de bomen slingeren. Veel mooie vogels gezien. En een paar grote boababs. Ze stonden in bloei! We hebben de bloemen gezien die eraf gevalllen waren. Ze ruiken heel lekker en waren heel mooi. Ik wilde er een meenemen om te drogen maar hij werd er niet mooier op tijdens de wandeling dus ik heb hem weer weggelegd.

Na zo'n 2,25 kilometer wandelen door het bos kwamen we bij de grijze tsingy, waar we overheen gingen lopen. De tsingy is heel lang uitgesleten door wind en water en de punten zijn vlijmscherp. Je kan er een zebu (Malagassische koe) mee slachten, zei onze gids. Het zijn allemaal rotsen met spleetjes ertussen die 15 tot 20 meter diep zijn. Na een stuk lopen was overal om ons heen tsingy, het was prachtig. Op een gegeven moment stapte ik een stuk naar beneden en voelde ik een pijnscheut door mijn linkerbeen schieten. Ik zei: 'au, damnit' een aantal keer en liep door.

Na in totaal 3 kilometer kwamen we bij de touwbrug. Een lange brug over een kloof, waar we een voor een overheen gingen. Het was een stevige brug, hij wiebelde bijna niet. Dat was wel fijn. Het was zo gaaf! Na de brug klommen we een stukje door een heel smal stuk en daar was een overkapping gemaakt waar we 30 minuten pauze hielden.



Fijn. We waren op de helft, zo'n 2 uur en 15 minuten aan het wandelen. Daar ontmoetten we Juluot, degene die alles in het Noorden van Madagaskar heeft geregeld, de contactpersoon van Remi. Het was 11:30 toen we weer terug gingen lopen. We liepen weer over de tsingy terug naar het bos. We waren er bijna, moesten nog zo'n 100 meter over de tsingy toen er iets onverklaarbaars gebeurde. Het was iets van 12:00. Ik was aan het lopen, plots hoorde ik knak toen ik mijn voet neerzette. Heel veel pijn. Ik viel en keek naar mijn linkerbeen. Mijn voet stond niet meer recht onder mijn been, maar helemaal scheef. Toen begon ik te gillen.

De gids, die vooraan bij mijn zusje liep, snelde naar mij toe, net als mijn vader, die mijn schoen al uigetrokken had. We wisten allemaal wat hier aan de hand was, dit waren twee gebroken botten. Een gebroken scheenbeen en een gebroken kuitbeen. En alles wat ik dacht was: 'Nee. Nee. Nee. Niet weer. Niet weer deze ellende.' Ik begon te huilen en zei wat ik dacht. Mijn moeder omhelste mij en zei dat we hier weer doorheen gingen komen. De gids zei dat ze hulp ging halen, dat ze naar een plek ging lopen waar bereik was. Mijn moeder zei dat we ditmaal de beste doktoren gingen inschakelen. Ik zei dat ik het niet snapte, dat ik niet zwikte. Dat ik gewoon liep. Mijn moeder zei dat ze het niet wist. Ik herhaalde heel vaak 'nee, niet weer, niet weer, ik wil dit niet, auuuuuu, het doet zo'n pijn.' Mijn moeder gaf me 800 mg ibuprofen.

De gids, Farida, kwam terug en zei dat ze the office gebeld had op een plek met bereik en dat ze mannen zouden sturen. We wachtten ruim een uur. De Zwitsers kwamen nog langs. Een had hele sterke pijnstillers waarvan ze er 6 aan mijn moeder gaf. Ze konden gelukkig om me heen lopen, hoefden niet over me heen. Na een uur kwamen er mannen met takken en stammen. Farida had verteld dat in het bos niet gekapt mag worden, alleen met calamiteiten. Een man haalde de schors van takken en maakte daar touw van, een andere man kapte takken van 4 cm dik in stukken van zo'n 60 cm. Ze maakten met zijn zessen de smalle takken aan twee lange dikke rechte stammen vast met de binnenkant van de schors. Zo maakte ze 15 takken naast elkaar vast waar ik op kon zitten.

Mijn benen kon ik in een sjaal leggen. Ze tilden me met zijn allen op de brancard. Mijn vader pakte mijn gebroken been en de mannen de rest en ze zetten me op de brancard. Daarna tilden ze me de lucht in. Ik werd niet tussen ze in op heuphoogte getild, zoals ik had verwacht, maar op hun schouders. Wow, dat was op 1.60 meter hoog! En ik zat met mijn benen recht vooruit dus ook niet heel stabiel. Ik kon me vasthouden aan de smalle takken.

Eerst de tsingy uit. Dat waren allemaal ongelijke stukken steen. En dat was zo eng. Ik viel er twee keer bijna af en gilde. Toen hadden ze dat door en hielden de twee mannen die niet tilden (er waren steeds vier tillers, twee voor en twee achter, en twee liepen ernaast en zo wisselden ze af) mij vast en de brancard stil. Gelukkig hoefden we nog maar iets van 100 meter tsingy. Daarna begon het bospad van 2,25 kilometer. Ze tilden me om en om nog iets van anderhalf uur door het bos. Ik vond het erg eng maar het ging. Vaak bukken omdat er lage takken hingen, soms moesten de mannen door hun knieën omdat de lage boomstronken waren waar ik te hoog voor zat. Soms waren er trappen en zat ik helemaal scheef, maar ik werd wel steeds op die stukken vastgehouden. Op het laatste staken we een oude rivier over die droogstond, vol met rotsen, daarna heel steil trappen omhoog en nog een stuk naar beneden en we waren bij de parkeerplaats. Ik kon bijna huilen van blijdschap.

De mannen kregen 100000 Ariary (25 euro weten we nu, ik dacht 30 maar de koers is nog lager) en tilden me op de middelste bank van de auto. Wat hebben ze een prestatie geleverd, want ik ben echt heel erg zwaar. We hadden gelukkig een 4x4 busje, met twee banken achterin. Dat kwam nu heel goed van pas want zo had ik een hele bank voor mezelf. De chauffeur probeerde om de kuilen en gaten in de weg heen te rijden naar het hotel. Het was een pijnlijke rit. In het hotel vervoerden ze me op een houten ligbed van het zwembad naar de kamer op het bed. Het was 30 graden in de kamer, maar het was fijn om op bed te liggen.

We moesten erg lang wachten op de dokter, zo'n 3 à 4 uur. Ik lag op bed. Mijn vader belde op een plek met bereik, want in de hotelkamer was geen bereik, naar de zorgverzekeraar, de ANWB en de reisverzekering. Ik heb een hele goede wereldzorgverzekering, heel fijn, dus dat was geen probleem. Eerst was het plan om 4 uur naar Antsiranana terug te rijden en vanaf daar naar Antananarivo te vliegen naar een ziekenhuis, maar de zorgverzekering zei dat we dat absoluut niet gingen doen. Dat ze me niet gingen vervoeren in een normale auto zonder röntgenfoto en al helemaal niet in een normaal vliegtuig. Dus eerst moest de dokter maar komen.

Die kwam in de avond. Hij constateerde dat het gebroken was en probeerde het te zetten. Daarna deed hij er watten omheen en daarna heel strak een soort duct-tape verband. Dat deed best wel pijn. Ze deden het met zijn vieren, een verpleegkundige, de dokter, de chauffeur hield mijn been omhoog en de gids hielp ook. Daarna gingen ze allemaal weg. We kregen allevier avondeten op de kamer maar ik had helemaal geen honger. Ik at wat hapjes groenten en kip en dronk water.

Het slapen ging eigenlijk niet. Het was zo warm in de kamer en ik had pijn. Mijn vader sliep ook niet veel en gaf me een keer wat water.

15 april 2018 - 216x gelezen
Lilian
Vrouw, 22 jaar
vorige  volgende
23 apr 2018 21:04 1057: (Foto) La Réunion: Dag 13
23 apr 2018 20:45 1056: La Réunion: Dag 12
23 apr 2018 20:43 1055: (Foto) La Réunion: Dag 11
23 apr 2018 20:34 1054: Yes!
22 apr 2018 21:27 1052: Oost west, thuis best
21 apr 2018 04:34 1051: On y va
20 apr 2018 17:34 1050: La Réunion: Dag 10
20 apr 2018 15:11 1049: (Foto's) La Réunion: Dag 8&9
18 apr 2018 17:09 1048: Een beetje duidelijkheid
16 apr 2018 17:42 1046: (Foto's) La Réunion: Dag 7
16 apr 2018 08:36 1045: La Réunion: Dag 6
15 apr 2018 15:01 1044: (Foto) Madagaskar/La Réunion: Dag 5
15 apr 2018 13:58 1043: (Foto's) Madagaskar: Dag 4
15 apr 2018 13:17 1042: (Foto's) Madagaskar: Dag 3
15 apr 2018 12:48 1041: Madagaskar: Dag 2
meer..