menu myDiary

1042: (Foto's) Madagaskar: Dag 3

Dag 3: 9 april 2018

Vanmorgen al om 06:00 opgestaan omdat we nog wilden zwemmen. Uiteindelijk bleef mijn moeder liggen en gingen wij zwemmen. Heel fijn zwembad. Om 07:10 gingen we aangekleed ontbijten en daarna pakten we onze koffers weer in. Omdat we nu voor de komende dagen geen vluchten hebben konden we onze handbagage, die we volgestouwd hadden met boeken enzo, lichter maken. We betaalden het hotel, zagen een felgroene gecko en ontmoetten onze gids en chauffeur bij de uitgang om 08:15. We hebben een 4x4 busje en de chauffeur deed onze koffers erin. We vertrokken.



Het eerste stuk was prima weg. Hele goede weg voor Malagassische termen, kwamen we even later achter. We werden nog even aangehouden door de politie omdat iets met het papierwerk van de auto niet klopte maar dat was snel opgelost. Mooizo. We reden verder. De weg verslechterde snel naarmate de bebouwing minder werd. De mensen wonen hier in huizen van steen of van golfplaten. Vooral veel golfplaten. Of rieten daken.

Onze gids is een hele slimme vrouw met een duidelijke mening. Ze vind het heel erg dat het geld niet naar de bevolking gaat. Madagaskar heeft zoveel producten om te bieden en dat bieden ze ook, maar het land is erg corrupt. De politici beloven van alles, bijvoorbeeld dat ze de wegen maken, maar ze doen het niet. Zeker niet in het noorden. In Antananarivo zijn de wegen veel beter, en de weg naar de kustplaats Toliara/Tulear is ook goed. Maar de wegen hier zijn zo slecht. Zo slecht, merkten we. Sommige stukken was de weg gewoon weg, was er alleen nog maar zand (geen gat, gewoon 15 meter geen asfalt) sommige stukken staken stukken weg die nog over waren uit en was de rest grind of zand. Heel veel hele grote gaten.

Onderweg naar de tsingy rouge stopten we ineens omdat de gids kameleon zei. We gingen uit de auto en zagen een felgroene kameleon de weg oversteken. Maakten wat foto's en gingen weer de auto in. Verder zagen we nog 2 slangen. Even later zagen we nog een kameleon, het was heel bijzonder dat de gids dat zag vanuit de rijdende auto, want hij zat op een tak en was bruin. Wow! Ik was ervan onder de indruk. We reden maar maximaal 30 kilometer per uur maar toch.

Groene Kameleon:


We kwamen na een uurtje bij de toegangsroute tot de tsingy rouge. Daar reden we een stuk onverharde weg tot we de toegangsprijs konden betalen. Daarna reden we 17 kilometer in een uur over een héle slechte weg. Ik heb nog nooit zo'n slechte weg gezien. Het water had soms wel gleuven weg-ge-erodeerd van 80 centimeter diep.

We stopten op een prachtig uitkijkpunt. De volgende stop was de plek waar we zouden lunchen, daar gaven we door of we kip of garnalen wilden, en de volgende stop het beginpunt van de wandeltocht naar de tsingy rouge. We liepen met de gids naar beneden. Ik had gelezen dat het klein was, maar het was veel groter dan ik dacht. En heel mooi, heel veel rood en oranjeachtige kleuren kalksteen in rotspieken. Heel bijzonder.



Het was de hobbelige rit echt waard. We liepen er een tijdje rond en maakten veel foto's. Daarna liepen we weer omhoog. Het was een pittige klim en ik hijgde omdat ik het best zwaar had maar ik liep stug door. 'She is strong in her head' zei de gids over mij. Bovenaan moest ik echt even bijkomen. Het was iets van 30 graden, dus warm, maar er was wel schaduw op de plek boven.

We reden naar de Canyon, hier konden we niet naar beneden lopen maar zagen we de tsingy van boven de kloof, deze groep tsingy's was misschien nog wel groter.



Daarna draaiden we om en reden we terug naar de plek waar we de lunch hadden doorgegeven en lunchten hier. Het was erg lekker en we maakten kennis met het bekende toetje, banana flambee, banaan met rum. Aansluitend reden we het uur weer terug over de 17 kilometer. Vervolgens moesten we nog zo'n 3,5 uur rijden naar de Ankarana Lodge. Dit lijkt lang, maar we reden langzaam (30 kilometer per uur dus, maximaal) en er was veel te zien onderweg. Heel veel mensen, mooie wisselende natuur, dieren. Het was gewoon fijn. De gids vertelde soms wat en we konden vragen stellen.

Om 17:00 waren we bij de Lodge. Het is een klein paradijsje. Prachtig zwembad. We kregen een sapje en gaven op wat we wilden eten. Dat is hier normaal blijkbaar. Daana gingen we naar onze kamer en trokken we zwemkleding aan. Lekker gezwommen tot het donker werd. Het is hier al om 18:00 donker! Zo vroeg. Maar ook al om 06:00 licht. De mensen hebben dus een heel ander ritme, zeker de mensen die op het land werken en in de dorpen zonder elektriciteit wonen, 04:00/05:00 opstaan, 20:00 slapen. En als het donker is is het ook goed donker.

Lekker avondeten op een hele mooie plek. Nu zo slapen.

15 april 2018 - 224x gelezen
Lilian
Vrouw, 23 jaar
vorige  volgende
12 dec 2018 13:28 1214: 11 sleutels
10 dec 2018 17:24 1212: 6 jaar geleden
20 nov 2018 12:10 1196: 23 jaar en foto ... bonbons?
19 sep 2018 19:20 1150: (Foto) Wow jeetje!
19 sep 2018 17:19 1149: Operatie geslaagd
15 sep 2018 21:48 1146: Nog 4 nachten...
07 sep 2018 17:32 1142: (Edit) Ik mis jou.
25 aug 2018 10:22 1135: 19 september it is.
16 aug 2018 10:12 1130: Maartenskliniek
13 aug 2018 11:34 1129: (Röntgenfoto) Er komt geen einde aan
01 aug 2018 21:16 1122: Hallo wereld
29 jul 2018 11:08 1119: Wiee-wiee.
29 jun 2018 13:43 1111: (Foto) Verslagje
28 jun 2018 19:01 1110: (Röntgenfoto) Scenario 3
26 jun 2018 20:56 1107: Zenuwen
meer..