menu myDiary

Emotie

Het is natuurlijk niet alleen een seksueel probleem. Het is vooral de affectie, de emotie.

Het gevoel van eenzaamheid en alleen zijn in je relatie. Dat je niet gesteund wordt zoals je graag wilt. Dat je tranen zijn hart doen breken, i.p.v. dat ze ongezien lijken, onbelangrijk, laat staan dat je getroost wordt. Getroost door mij in zijn armen te nemen. Desnoods zonder maar iets te zeggen, maar iig het gevoel geven dat het hem iets doet.

Een spontane kus, knuffel of compliment. Samen ons gezin runnen i.p.v. dat ieder van ons zijn eigen taken heeft, ongeschreven weliswaar, maar gestaag zich zo gevormd.

Het zou zo fijn zijn wanneer mijn partner de moeite nam echt naar mij te luisteren, de woorden horen die ik misschien niet letterlijk zo uitspreek, maar toch zeker ook niet in raadselen. Mij het gevoel geven dat ik voor 1x op de eerste plek sta.

Feitelijk gezien voel ik mij bedrogen door hem, heeft hij een andere liefde... zijn werk! Alles draait om zijn werk. Toen ons kind notabene 3 dagen in het ziekenhuis lag, nam hij nog geen 1 dag vrij. Ik stond er alleen voor, met al mijn zorgen en schuldgevoelens. Dat zijn dingen die hoor je als ouders samen te doen, niet apart van elkaar.

Ik zie ons zitten savonds ieder ons eigen bankje, alsof zijn wij geen geliefden.

Waarom ziet hij niet en voelt hij niet wat ik nodig ben? Zoveel vraag ik echt niet al was het maar 1 dag in de week, maand desnoods!

Valentine iT is liefdesverdriet

14 feb 2018 - 179x gelezen
Er is 1 reactie op dit verhaal.
haveyouever
Vrouw, 32 jaar
vorige  volgende
25 mrt 2018 00:10 Betrouwbaar
18 mrt 2018 00:22 Onherstelbaar?
20 feb 2018 23:07 Vulgair
17 feb 2018 10:29 Einde
14 feb 2018 00:41 Emotie
08 feb 2018 18:13 De ander
08 feb 2018 09:00 onvrede
meer..