menu myDiary

Een vriend in pijn

Myrae     6 dec 2017     Tekst grootte: A A
Een van mijn beste vrienden is niet op een goed plek... Hij voelt zich echt ongelukkig en er is niets wat ik kan doen om hem te helpen of zich beter te laten voelen. Hij is zo'n type die altijd naar anderen luistert, er is voor anderen en anderen altijd voor zichzelf zet. Het ging altijd goed dus ik denk dat hij enig sinds goed was in het van zich afhouden, het niet te persoonlijk maken. Hij is hoog sensitief, net zoals ik.
Onlangs leerde hij een meisje kennen met serieuze problemen. Anorexia (onderweg naar), depressie, angststoornis, 'social anxiety', trauma's etc..
Ik heb haar 1 keer gezien. Daar kwam een hoop energie vanaf, die ik zwaar vond. Ik zag de pijn in haar ogen. Ik kon haar daarna niet meer aankijken.

Er kwam even iets in mij voorbij. Ik was zo net in staat om zijn probleem, haar probleem, zo te verdraaien dat ik het mijn probleem kon maken. Toen dacht ik, nee, ik moet dit niet doen zij is op een slechtere plek dan ik. Dat is mijn 'linker rijtje'. Bij de psychotherapeut heb ik een driehoek gemaakt met mijn linker rijtje, karaktereigenschappen en valkuilen, rechter rijtje, gevolgen van de confrontatie met mijn linker rijtje (depressieklachten en omsprong gedrag) en de punt van de driehoek waar ik naartoe moet werken; spreekt voor zich. Maar dit is de open wereld niet, dit is mijn dagboek forum waarin het oké is dat ik even over mezelf praat dus dat ga ik doen. Mijn perspectief met mijn gevoel, pijn, verdriet, geluk en gedachten.

Maar goed, hij heeft gevoelens voor haar gekregen. Daar kan je niets aan doen, dat gebeurt. Maar het is zo zo jammer dat dat gebeurd is. Sinds hij veel met haar samen is, zij volledig haar problemen bij hem neerlegt en hij er natuurlijk helemaal in op gaat is hij ongelukkig. Zijn energie is veranderd, het doet mijn hart sneller kloppen op een gestreste manier. Hij heeft in korte tijd vaker een paniek aanval gehad en het lijkt erger te worden maar afstand nemen kan hij niet... Of het goed voor haar is of niet neem ik nu even niet mee in de beslissing. Objectief, hij doet mijn vriend pijn en ik zorg voor mijn vrienden.
Waarom ik nu pas schrijf? Ik knapte gister. Ik werd boos omdat hij toegaf aan haar. We maken het lichter door elkaar een kruimige aardappel te noemen wanneer we toegeven aan onze zwakten. Hij was pittig kruimig gister en ik kon het even niet aan. Ik voelde zijn pijn en het maakte me boos. Het was verder geen probleem. Onze vriendschap is zo, dat dat kan. Je bent boos en morgen is het gewoon weer goed. Het is boos zijn omdat je van elkaar houdt, niet vanuit haat. Ja, hij is waardevol en absoluut de meest waardevolle persoon op dit moment in mijn leven. Hij heeft mij nog geen enkele keer laten zitten wat ik ook zei, hoe eerlijk ik ook was. Hij beoordeelde mij niet op mijn daden en daarvoor kan ik niets minder zijn dan hem eeuwig dankbaar. Zulke mensen wil ik in mijn leven, niet mensen die niet eerlijk tegen zichzelf zijn en vervolgens van mij de waarheid niet kunnen horen (ik ben soms nogal direct) en mij daarom wegduwen.

Alweer, ieder z'n ding dus waarom accepteer ik dat niet? Omdat zij mij niet accepteren. Bovendien zijn die mensen nog niet op het niveau van bewustzijn waar ik ben en ik heb het niet langer meer nodig (of ooit nodig gehad) om tegengehouden te worden door mensen die niet willen groeien als mens. Het is hard, maar ik zorg nu voor mezelf en niet meer voor iedereen in mijn omgeving.

Gisteravond belde mijn beste vriendin die is verhuist, een uur rijden van hier. Ik mis haar, met heel mijn hart. Iedere dag opnieuw. Een hele lange tijd hebben we niet gepraat. Voor mij was het een soort verliezen. Zij is verhuist en het huis staat te koop. Dat huis, daar ben ik ook opgegroeid. Ik verlies met de verkoop van het huis en haar vertrek met de hele familie een stuk van mezelf. Ik zat in een rouw proces.
Iedere keer wanneer ik haar stem hoor kan ik niets anders dan huilen. Wanneer ik haar zie, niets is nog belangrijk behalve haar in mijn armen kunnen sluiten en bij me hebben. Wanneer ze weer gaat, is het alsof ik haar weer opnieuw verlies.
Ik bel haar altijd als ik mij gebroken voel en een stem nodig heb om naar te luisteren om mijn verdriet te kunnen controleren. Gisteravond belde ze mij. Ze moest haar ei kwijt.

Wat mis ik haar...

Terug naar m'n meest waardevolle vriend in mijn leven hier. Het verschil daarin. Mijn beste vriendin, daar ben ik mee opgegroeid. Het is iemand anders dan de vriendin die ik onlangs ben verloren. Zij was ook een beste vriendin in mijn leven hier. Net zoals mijn vriend, we gaan veel met elkaar om, delen alles. Maar we weten weinig van elkaar. Dat maakt mij soms even bang, maar dat is mijn angststoornis en ik geef er niet aan toe. Ik kan dat niet doen.
Oké, hij had vanavond een fixe paniek aanval. Een uur lang huilen en naar huis gebracht door zijn beste vriend. We sturen vaker muziek naar elkaar door, gevoel, tekst, emotie en soms gewoon nodig omdat het muziek is met een kloppend hart. Het nummer 'Intro 111 - NF' (album Perception) gaat al een paar dagen over en weer. Hij stuurde meer, ik stuurde meer. Hij kan nihilistisch zijn. Dat is zijn coping mechanisme. Hij stuurde een short movie van een jongen die op de straat leefde, bij een bende ging en om er echt bij te horen een vrouw moest ontvoeren, verkrachten en daarna vermoorden. Deze jongen deed dit allemaal. de plottwist daarna is wat het buiten de gruwel om te erg maakte. Voor als je de movie kent, niemand wil zoiets zien. Als je het niet kent, het voegt niets toe aan je leven deze kennis te hebben en zo ook niet voor dit verhaal.
Daarna was het stil. Geen contact meer. Ik voel hem aan, dus het was rustig.

Ik besef nu voor het eerst, dat mijn rots in de branding misschien wel gebroken is. Ik sta op de rand van het einde, ik moet een sprong in het diepe maken en misschien wel een rots voor mijn gebroken rots zijn. Kan ik dat wel? Er gebeuren laatste tijd vreemde dingen met mij. Ik zet echt stappen nu, om uit mijn depressie te komen en het achter me te laten. Mentaal, het ongeluksgevoel dat ik kende van mezelf afgelopen 3 jaar is verdwenen. Er zijn nog wel sporen, maar het is niet meer wat het is. Ik vind het moeilijk, spannend ik ken mezelf niet.
Eigenlijk, ik voel niets. Alle emotie die ik wel heb is kortstondig. De emotie die ik heb heeft nog maar enkele procenten van haar intensiteit van wat het was.

Ik ben hoog sensitief. Emotie hoort bij mij. Ik vang zijn verdriet op. Maar dat is het 'm nou juist. Het is gewoon verdriet wat ik voel. Het duurt ook maar seconden per keer. Ik ben zo vlak.. Ik weet waarom ik zit opgesloten in mezelf het is veel. Te veel om op te schrijven, ooit.
Een ander voorbeeld. Een vriend die ik afgelopen 7 jaar af en aan verlies. Het is blanco. Ergens, diep van binnen voel ik dat er nog wat zit. Met de juiste aandacht zou het los kunnen komen en weer gaan voelen. Maar ik vrees dat nooit de juiste knoppen geraakt zullen worden. Om weer op gang te komen, zullen we door wat shit heen moeten werken. Shit, waarvan ik de emotionele kant verdrongen heb dus om dat vrij te maken komt er woede bij kijken waar hij op zijn beurt doorheen moet. Shit, waarvan hij zich open moet stellen, zichzelf vragen zal moeten stellen maar vooral er klaar voor moet zijn om mentaal een paar hele grote stappen te zetten. Het is heel veel. We maken ons warm voor de ontknoping. Ik wacht rustig af, dit heeft aandacht en subtiliteit nodig. Door deze tactiek heb ik vertrouwen dat we er doorheen komen.

Ik zou nog wel even door kunnen.. Maar het is laat en voor nu. Ik heb genoeg uit mijn hoofd geschreven. Het hoeft niet allemaal te gelijk. Dit biedt ruimte om meer prominente zaken ruimer te overdenken. Stapje voor stapje... Stapje voor stapje.

78x gelezen
Myrae
Vrouw, 20 jaar
vorige  volgende
11 dec 2017 18:49 Ik kom niet uit mijn woorden
08 dec 2017 23:32 Spijt
08 dec 2017 12:36 <><><>
06 dec 2017 22:29 Een vriend in pijn
03 dec 2017 22:50 Heel veel wijsheid vandaag
01 dec 2017 19:05 Loslaten
28 nov 2017 15:40 Jezelf en alleen jezelf
27 nov 2017 11:35 Ieder z'n ding
25 nov 2017 22:57 Ik stap uit mijn depressie
15 nov 2017 18:04 het valt wel mee
11 nov 2017 22:14 Ik heb iemand ontmoet
03 nov 2017 11:34 Het is wennen
30 okt 2017 20:40 Het gaat langzaam beter
27 okt 2017 11:02 Diep geslapen
21 okt 2017 01:03 <>
meer..