menu myDiary

Laatste woorden.

Luunaa     13 nov 2017     Tekst grootte: A A
Het was even wikken en wegen over hoe ik dit schrijfsel zou beginnen. Lieve papa? Is dat waarheidsgetrouw, denk je? Geachte meneer, aangezien we praktisch vreemden voor elkaar zijn? Ik besloot in elk geval voor "beste M.". Beste M, omdat je mijn vader bent, maar niet mijn papa. Beste M, omdat je het respect dat bij het woord "meneer" wordt opgeroepen niet verdient. Ik weet zeker dat er betere M.'s zijn in de wereld dan jij, maar ik zal ergens genoegen mee moeten nemen.

Dus, beste M,

Ergens in mei vorig jaar hebben we elkaar voor het eerst sinds 5 jaar weer gezien. In minder dan 24 uur kreeg ik vaker te horen dat je van me hield dan in mijn hele eerdere leven. Achteraf gezien was het een ontmoeting vol krokodillentranen van jou kant, en het was wellicht naïef van mij om te denken dat je überhaupt ook maar een greintje oprechtheid bezat. Je houdt van niets en niemand, maar het allerminste hou je van je eigen kinderen.

Ik weet eigenlijk niet wat ik destijds van de ontmoeting verwachtte. Misschien dacht ik dat het niet te laat was om een ouder-kind relatie met je op te bouwen. Misschien dacht ik dat je veranderd was. Misschien dacht ik dat je inmiddels beter wist, van je fouten had geleerd. Het enige wat ik die dag kreeg, was een bevestiging van wat ik eigenlijk al wist.

Het ging al de mist in toen je de nood voelde om me uitgebreid te vertellen over de vrouw waar je mee vreemd bent gegaan. Je hield van haar, ze hield van jou, je wenste dat je haar kon vinden. Je wilde met haar trouwen, je wilde kinderen met haar. Dat was voor mij eigenlijk het doorslaggevende moment: Er was niets veranderd. Je hebt niets geleerd. Het meest bijzondere aan dit gesprek, was de implicatie dat je wél een vader had willen zijn voor ándere kinderen. Op de een of andere manier ontbreekt er iets aan de 4 kinderen die je al hebt, waardoor je ze niet kan liefhebben. Jarenlang heb ik in de waan geleefd dat er iets mis met mij was waardoor mijn vader me niet wilde. Ik meende ook wel te weten waarom, je hebt me zo lang en zo vaak verteld dat ik te dom was, te lelijk, waarom kon ik niet net als alle andere dochters zijn, iedereen heeft een prachtig meisje voor een dochter en jij hebt een koe. Nu, jaren later, ben ik ben nog steeds niet de dochter die je wilt. Ik ben slecht in wiskunde, ik lees fictie boeken, ik studeer pedagogiek, ik interesseer me niet voor filosofie, en het allerergste: ik ben opgevoed door mijn moeder.

Met name dat laatste, sorry maar daar moet ik echt om lachen. Momenteel woont mijn zusje bij je, en heb je plannen om ook mijn broertjes naar jou toe te halen. Daar moet ik nog harder om lachen. Allereerst ga je er blijkbaar van uit dat iedereen gewoon rustig met je meekomt en dat mijn moeder het allemaal maar toelaat. Ik geloof dat we haar beiden goed genoeg kennen om te weten dat dit niet het geval is. Maar wat ik me wel afvraag: Wat mankeert er aan onze opvoeding, waarvan jíj denkt dat je het beter had gekund? Waar was je toen je nog de kans had om mee te helpen met opvoeden? Waar was je toen je nog de kans had om papa te zijn? Waar was je toen je nog de kans had om een goede man voor mijn moeder te zijn?

Is het je ooit opgevallen, dat je alles, echt álles, beter denkt te kunnen doen dan anderen? En is het je ooit opgevallen, dat je daar tot nu toe absoluut niets van hebt kunnen bewijzen?

Het enige wat ik betreur, waar ik echt spijt van heb, is dat ik je zo lang invloed heb laten hebben op mijn welzijn. Alle nachten dat ik wakker heb gelegen om je, alle tranen die ik heb gehuild. Toen ik erachter kwam dat je vreemdging, toen ik erachter kwam dat een ander kind wel je aandacht verdiende, toen ik erachter kwam dat je mij nooit had gewild, toen ik erachter kwam dat ik, hoeveel emailtjes ik je ook stuurde, nooit een antwoord zou krijgen.

Zes jaar geleden zou ik bij je intrekken om aan de HvA te studeren. Toen ik niet slaagde voor mijn HAVO-diploma was je zo "teleurgesteld" dat je persoonlijk vanuit Haarlem kwam om me in elkaar te timmeren. Destijds had ik een zeer vreemde nachtmerrie, waarin twee paarden voorkwamen: Een wit, gezond paard. En een zwart, kreupel paard. Ik kreeg een pistool toegereikt vanuit de schaduwen van de stal, en de opdracht om "het" paard af te maken. Ik nam het pistool en schoot het gezonde paard door zijn hoofd. Hoewel dromen vaak niets betekenen, heb ik me toch lang afgevraagd wat die droom te betekenen had. Stond het gezonde paard voor een (goed?) leven met mijn moeder, en het kreupele paard voor het leven dat ik met mijn vriend zou hebben als ik van huis zou gaan? Was het juist andersom? Het heeft een lange tijd geduurd voor ik me realiseerde dat er een derde factor in het spel was, die het zwarte paard voorstelde. Namelijk jij.

Inmiddels ben ik op het punt aanbelandt waarop ik bewust de keuze maak om je nooit meer te zien en te spreken. Ik merk dat er geen ruimte is voor "wat als". Je negeert mijn sms'jes nog steeds, je belt nooit, je emailt nooit, en nu je mijn zusje als stront behandelt is wat mij betreft de maat vol. Welke mentaal gezonde persoon praat anderhalve maand (and counting) niet met zijn bloedeigen dochter, alleen omdat zij tot 6 uur 's avonds moest werken? Wat voor persoon wenst voor kinderen, terwijl hij al 4 kinderen heeft waarmee hij geen contact opneemt? Wat voor persoon vertelt zijn kinderen dat hij ze liever nooit had gehad? Wat voor persoon ontneemt zijn kinderen de levenskeuzes die zij verdienen? Wat voor persoon zit zó diep in zijn slachtofferrol, dat hij zijn eigen aandeel erin weigert te zien? Ik omschreef je ooit als "slechts" iemand waarmee ik de helft van mijn genen deelden. Ik realiseer me nu pas hoe raak die omschrijving was. Je bent iemand waarmee ik genetisch verwant ben. Niet meer, en niet minder.

Het enige wat ik je toewens, is dat je nooit spijt zal krijgen van de keuzes die tot dit moment hebben geleid.



(Verstuurd op 13.11.2017).


274x gelezen - bewerkt op 16 nov 2017
Er zijn 11 reacties op dit verhaal.
Luunaa
Vrouw, 23 jaar
vorige  volgende
13 nov 2017 21:33 Laatste woorden.
09 nov 2017 10:59 Wtf.
07 nov 2017 20:38 En de laatste ramp van de dag.
07 nov 2017 14:17 Ja.
03 nov 2017 11:42 31.10*
31 okt 2017 17:52 Oh for fucks sake.
29 okt 2017 09:36 Lush, Halloween & IKEA.
25 okt 2017 14:00 **Huisje
20 okt 2017 17:59 Progressie..
16 okt 2017 16:22 Langzame beslissingen.
11 okt 2017 09:35 Klantenverhalen: The Reboot.
09 okt 2017 11:12 lol
08 okt 2017 16:41 -
07 okt 2017 18:12 Pet peeve.
06 okt 2017 19:53 Jawohl
meer..