menu myDiary

29829pm187 'n hekel hebben aan de modernen, maar ~

Murw     12 nov 2017     Tekst grootte: A A
Q

HOUDEN VAN HET VOLK
Oostenrijk-Hongarije bracht de grootste antisjemitische demagogen voort.
Ut had laat op de kapitalistische moderniteit aangehaakt, met vervelende consequenties
voor koop- & ambachtslieden! 'n Maatschappelijk ònzékere & in economisch opzicht marginale
LÁGE mìddenklasse richtte háár ressentiment op de liberale elite? De liberalen, die bestonden uit
de bezittende klasse & geassimileerde Jóden, gaven 't politieke initiatief algauw uit handen aan klein-
burgerlijke demagogen! 'n Groot déél v/d jaren '80 v/d 19de eeuw werd grove politieke taal gebezigd
door Georg von Schönerer, die inheemse Dúitsers uit de lagere middenklasse ophitste tégen wat hij 'dé
Jóódse uitbuiters van HÈT Vòlk' noemde, onder wie zowel Jóódse marskramers als bankiers, industriëlen
& vooraanstaande zakenlieden. Hij voerde 2 belangrijke antisemitische wetten door, naar voorbeeld v/d
Californische Chinese Exclusion Act uit 1882 (die er ook doorgedrukt was door racisten, antisemieten en
chauvinistische nationalisten, tussen wie kruisbestuiving ontstond & plaatsvond)! 't Wénen/WIEN v/h Fin
de Siècle, dat in 1895 'n antisjemitische burgemeester koos & waar ZOWÈL Hitler/Schicklgruber als Herzl
hun vormende jaren beleefden, was 'n ware broeikas voor uiterst giftige vooroordelen! (FREUD ontwikkelde
zíjn theorie over projectie toen hij de paranoïde inwoners van die stad observeerde!) 't Méést verontrustende
geval v/d plotseling òpkómende Duitse GÉÉST i/d 19de eeuw was echter de duivels getalenteerde Wagner R.
Wagners wèg naar de RÓEM viel sámen met Dúitslands langverwachte verwerving v/d status van grootmacht
èn de zèlftwijfel die dáár het gevolg van was? Nèt als Hèrder was Wagner gefrustreerd uit Riga weggegaan om
in Parijs (waar hij kort bevriend was met Heine) rijk èn beróemd te worden! De armoede, verwaarlozing en de
misère in de Franse hoofdstad, waar de joodse componist Meyerbeer in muzikale kringen oppermachtig was,
maakten 'n langdurige háát tégen de stad in Wagner wakker: 'Ik geloof niet langer,' schreef hij in 1850, 'in
wàt voor revolutie dan ook, behalve één díe begìnt mèt het platbranden van Parijs!'