menu myDiary

De exen

MenMhuizer     12 okt 2017     Tekst grootte: A A
vanmorgen begon als elke dag. Redelijk chaotisch maar elke dag gezellig. Mijn naam is Miranda Huizer moeder van twee kinderen. Mijn jongste zoon is geboren met 25 weken zwangerschap met als gevolg premature longen geen dikke darm meer en eigenlijk allerlei kleine "foutjes" maar niks houd hem tegen heel groot te zijn in zijn doen. Heeft het zelfvertrouwen van een popster. Mijn dochter een ongelofelijk lieve dame met een mega opgeruimd karakter en een vreselijk rommelige kamer. Zij samen met mijn nieuwe liefde zijn mijn alles. Ik ben eindelijk na jaren op de plek waar ik zijn moet. Geen maskers geen dingen doen die ik niet wil en zeer zeker niet alleen ik die moeite doet. Het is alleen zo dat mijn nieuwe liefde een zoon heeft in de familie waar ik 10 maanden geleden ben weggegaan. Tenminste hele echte familie is het niet, maar we gaan verder. Ik kom uit een relatie van 10 jaar met de vader van mijn kinderen. We zijn eigenlijk nooit echt vol voor elkaar gegaan. Ik ga niet zeggen dat alles aan hem lag ik heb ook zeer zeker mijn aanwinst in dit alles gehad. Maar als iets niet werkt werkt het niet en moet je ermee stoppen. Niet voor kinderen bij elkaar blijven dat werkt op lange termijn niet. Na deze relatie leerde ik iemand kennen die mijn wereld compleet op zijn kop zette. Jaren jonger totaal anders dan ik gewend was. Nu zie ik hoe je echt wij samen tegen de wereld creeert. Het voelt nu allemaal goed. Nou is het bij de familie van de vader van mijn kinderen uit de familie stappen je krijgt een stempel op je rug met "hoer" "slet" en ga zo maar door opa's oma's vriendinnen van oma tantes en ooms er is geen uitzondering. Nu heb ik een hele gladde rug. Dus lach en denk werkelijk waar val dood. Maar nu ik een relatie heb met de vader van een kind uit die familie is het natuurlijk 10 maal erger. Mijn vriend mag zijn zoon niet zien simpel. Heeft het geprobeerd maar op geen enkele manier is contact niet te doen. Ik heb zijn ex natuurlijk ook meegemaakt op verjaardagen die heeft nooit geen goed woord gepraat over de man die haar en haar zoon verlaten heeft. Ze heeft inmiddels een boek geschreven en ik heb het gelezen simpel en alleen omdat ik twee kanten van een verhaal wil kennen en omdat ik nieuwsgierig was. Het gaat namelijk om mijn lover. Het boek is in mijn ogen 1 grote klaagzang over alles wat haar is aangedaan. Eigenlijk heel sneu. Ik heb buren laten lezen om te vragen of ik bevooroordeeld bent. Ook deze mensen vonden het eigenlijk een flutboek waar moeilijk door heen te komen was. Wat in eigen beheer is uit gegeven Maar dat is mijn mening en smaak. Mijn vriend en ik praten vaak over alles wat er is gebeurt en altijd heb ik het idee gehad probeer het nog een keer en steeds weer zegt hij dat boek is dicht gesloten en zijn zoon komt vanzelf wel een keer. Steeds heb ik daarbij een gevoel gehad van zonde. Nu vandaag heb ik een gesprek met haar gehad. Tenminste gesprek. Hete as vooral arrogantie en vingerwijzing. En eindelijk voor de eerste keer ooit. Ben ik het volop met hem eens. Deze vrouw is gewoon echt gek helemaal gestoord. Vreselijk voor hun zoon. Die jongen wordt zo te kort gedaan geen vriendjes zijn leven beperkt tot mama. ( dit is hoe het al die tijd is gegaan ten tijde van mijn tijd in die familie ) verjaardagen werd er flink geroddeld over haar en haar mappen en dat het allemaal erg vervelend is voor haar zoon. Een vorm van kindermishandeling is het maar dat is mijn mening. Maar niet mijn probleem vandaag eindelijk heeft zij mij ervan overtuigd dat zij gek is. En zal ik nooit meer niet achter mijn lover zijn beslissingen staan. Op een dag zal alles als een kaartenhuis instorten dat is een feit. Het wachten is alleen op wanneer. Voorlopig leef ik verder met mijn vriend en twee kinderen. De vader van mijn kinderen speelt gewoon een rol in het leven van zijn kids (de neef en nicht van mijn vriend zijn zoon) ik vind dat belangrijk. Hij heeft inmiddels een nieuwe vriendin ongelofelijk blij ben ik er mee. Zo is iedereen gewoon happy verder. Het gaat niet makkelijk contact maar ook daar stap ik zo overheen. Mijn kinderen zijn het belangrijkst. Wrok en haat je koopt er niks voor en mee dus stop Ik daarmee. Wil je geen contact prima wil je lelijk doen en praten have fun. Zo dat heb ik van me afgeschreven 😁

132x gelezen
MenMhuizer
Vrouw, 37 jaar
vorige  volgende
13 okt 2017 11:39 Vader en rechten
12 okt 2017 18:51 De exen
meer..