menu myDiary

Regelzaakjes en pianoles

Artistiek     21 april 2017     Tekst grootte: A A
Naar bed gegaan met een soort van angst en stress en vanmorgen opgestaan met angst en stress verward

De druk die ik nu voel om van alles tijdig te moeten regelen voor Suriname. Denk aan in het buitenland goed verzekerd zijn e.d. Denk aan anticonceptie dat straks mee moet over de grens naar Suriname.
Ook zit ik zonder geld omdat al mijn geld de laatste tijd opgaat aan een nieuwe dure hobby : Koken

Tsja, koken is hartstikke leuk en lekker natuurlijk. Maar het aanschaffen van bepaalde ingrediënten is af en toe een hap uit je knip. Gisteren de satésaus gemaakt van saté ku batata, het meest beruchte sausje waar het allemaal om draait bij het eten van gebakken aardappelen die groter en grover worden gesneden dan de normale patat zeg maar.
Ik vond het sausje tegenvallen. Zou dat misschien komen omdat ik i.p.v 1 theelepel 1 eetleper mosterd gebruikt heb?
Er was iets kwa smaak wat sterk overheerste en wat de saus in mijn ogen minder speciaal maakte.
Nou ja, voor de rest was het wel goed te doen of zo. Ik zat goed vol en ga zo als lunch lekker nieuwe aardappelen snijden en frituren, lekker!
Maar goed, al dat lekkere eten kost gewoon veel geld en vandaag had ik dus pianoles wat ook geld kost en vanavond meespeelavond theaterimprovisatie, ik moet ook de helft aan benzine mee gaan betalen.
Dus, paniek in de tent! Ik heb geld nodig!

Dus vanmorgen was ik al in alle vroegte druk bezig met chatten met het Zilveren Kruis om te achterhalen wat ik nou allemaal moet doen kwa verzekering in het buitenland. Nou ja niks dus. Mijn ziekenpasje is voldoende in mijn geval dan. Ik moet nog wel bij de apotheek een medicatiepaspoort opvragen om anticonceptie naar Suriname te kunnen verschepen. Ook moet ik nog een reisapotheek bij elkaar gaan verzamelen. Maar goed, alles is nu in orde en geregeld. Ook heb ik nog geld van de bewindvoerders kunnen regelen, maar ik mag nu geen geld meer opvragen totdat ik naar Suriname ga en dat is zeer binnenkort.
Voor de rest stress ik ook omdat ik steeds minder zin heb in opdrukken, sporten etc. Ik merk gewoon dat ik een dagje ouder word en het dus iets rustiger aan wil doen. Het hoeft voor mij allemaal niet meer zo.


Anyway, lekker naar pianoles. Ik had er zoveel zin in. Effe wennen weer op die zware toetsen. Ook effe zoeken waar wat ook alweer staat. Een keyboardje en een echte piano is een heel verschil kwa lengte en ook kwa zitten.
Eénmaal lekker bezig vind ik de echte piano veel fijner dan een keyboard om op te spelen. Nu is er dus eén ding wat de pianoleraar ergens ook wel vermakelijk vind. Hij is wit/blank en ik ben in principe een donkere vrouw uit Curacao.
En nou moet hij mij ritme uit gaan leggen op de piano. Dat vind hij een beetje de omgekeerde wereld.
Dat is het misschien ook allemaal wel, je zou zeggen dat het al van nature in moet zitten. Dat zal er ongetwijfeld ook wel inzitten maar ....
.... Links bas/ritme spelen en rechts melodie en ritme spelen zorgt voor een hoop weerstand en verwarring in mijn bovenkamer. 2 dingen tegelijk doen. Daar was ik allang al achter gekomen helemaal in het begin van pianoles.
Toen moest ik serieus met mijn vingers gaan zitten trommelen om te begrijpen wat er precies allemaal gaande is. Ik bedacht eens om ooit een djembé les te gaan volgen om de hele logica erachter te hanteren.
Nu word er binnen de lesstof gevraagd om met ritme te gaan spelen , en nou begrijp ik waarom ze helemaal in het begin van het boekje over ritme begonnen en oefeningetjes erbij.
Dus ik heb buiten een nieuw nummer als huiswerk ook ritme-oefeningen mee naar huis gekregen.
Ik vind het helemaal geweldig en ben allang blij dat ik ruim de tijd heb om aan te gaan klooien met allerlei ritmetoestanden. Als je alles maar begrijpt dan is de lol er ook vanaf!
OK!


Ik moest heel erg lachen toen de pianoleraar mij vertelde dat hij ooit eens met iemand moest samenwerken en samen leuk gerepeteerd had, maar toen de persoon{de spreker} eenmaal op het podium stond nam die alle ruimte in waardoor de pianist eigenlijk van zijn spotlight beroofd werd. Dat was helemaal geen fijne samenwerking.
Ik moest gelijk aan theatervriendin denken die tijdens het weekjournaal ineens zomaar de boel ging lopen dirigeren.
Daar was ik niet zo blij mee en heb daar toen ook wat van gezegd. De pianist was zwijgzaam en zei er niks van.
Ik ben minder zwijgzaam en meegaand op dat soort gebied. De spreker was een ijdeltuit die zichzelf graag op de voorstond zag staan. Ik sta hoe dan ook toch wel op de voorgrond. Maar in beide gevallen kunnen er geen 2 kapiteinen op eén schip zijn. Het geeft wrijving en confrontaties.


Oh en het Zilveren Kruis hanteert een eigen risicobeleid voor logopedie. Ik moet even kijken hoe ik dat op ga lossen.
In ieder is mijn zangdocente niet gecontracteerd, dus ze krijgt niet 100% vergoed of zo. Ik snap er ook allemaal geen ene hout van!
Okey en nou heb ik honger, ik ga saté ku batata eten!



GR Art=Tiek



98x gelezen
Artistiek
Vrouw, 0 jaar
vorige  volgende
29 apr 2017 19:35 Script
29 apr 2017 16:56 Suriname yeah!
29 apr 2017 09:56 Liefde op zijn Surinaams
28 apr 2017 17:16 Goed geregeld!
27 apr 2017 20:06 Koningsdag/flyeren
27 apr 2017 11:12 Trippers
26 apr 2017 12:18 Roti bij de Deka
24 apr 2017 18:01 Een nieuwe lid
23 apr 2017 20:14 Het weekjournaal
23 apr 2017 08:48 Tegendraads
21 apr 2017 12:53 Regelzaakjes en pianoles
20 apr 2017 18:38 Tekenworkshop en healing
20 apr 2017 11:57 Pumps, drama
20 apr 2017 08:36 Tarotkaarten
19 apr 2017 18:05 New dread in the make!
meer..